Avrupa’nın iklim açısından nötr bir enerji sistemine geçişini inceleyen sekiz model, hidrojen kullanımı için farklı sonuçlar verdi. Hakemli karşılaştırmanın 2050 net sıfır senaryosunda hidrojenin nihai enerjideki payı yüzde 1–14 arasında değişti; başlıca kullanım alanları sanayi ve sentetik yakıtlardı. Sonuçlar teknoloji ve politika varsayımlarına bağlı; hidrojen ticareti ise modellerde sınırlı yer buluyor.
Tek bir hakemli modelleme çalışması, Avrupa’nın hidrojen kullanımını sekiz enerji sistemi ve bütünleşik değerlendirme modeli arasında karşılaştırdı. Ortak net sıfır senaryosunda hidrojenin 2050’de nihai enerjideki payı yüzde 1–14 arasında değişti; ortalama yüzde 7 oldu. Bunlar ölçülmüş talep değil, belirli varsayımlara bağlı model sonuçları. Araştırma doğrudan kullanımla birlikte başka yakıtlar üretilirken tüketilen hidrojeni de ayrı izledi.[1]
Kullanım, ağırlıklı olarak sanayide ve sentetik yakıtların üretiminde toplandı. Binalar ile ulaşımda doğrudan hidrojen kullanımı daha sınırlı kaldı; elektrik üretimine katkısı da küçüktü. Üretim yolları arasında elektroliz, karbon yakalamalı veya yakalamasız doğal gaz dönüşümü ve biyokütle gazlaştırması yer aldı. Modellerin teknoloji giderleri, elektrik fiyatları ve rakip teknolojilere ilişkin varsayımları farklıydı. Bu farklar sonuçların geniş bir aralığa yayılmasına katkı verdi.[1]
Hidrojen ticaretinin modellerde az temsil edilmesi, karşılaştırmanın önemli sınırlarından biri. Bazı sistemler son kullanımları ayrıntılı tanımlarken bazıları süreçleri daha toplu biçimde ele aldı. Yakın dönemde elektrifikasyonun yayılması, modellerin daha ortak sonucuydu; belirgin hidrojen genişlemesi daha sonraya yoğunlaştı. Ortalama sonuç, altyapıya ve ithalata ilişkin belirsizlikleri gidermiyor. Gerçek koşullarda hangi üretim yollarının rekabetçi olacağı da model varsayımlarından bağımsız biçimde kesinleşmiş değil.[1]
