NASA, El Niño’yla ısınan ve mavileşen Pasifik’i haritaladı
NASA, bu yılki El Niño’yu deniz yüksekliği, yüzey sıcaklığı ve okyanus rengiyle izleyen uydu haritaları yayımladı. Sıcak sular Pasifik’in doğusuna ilerlerken, ekvatordaki bazı bölgeler fitoplanktonun azalmasıyla daha mavi görünüyor. Önceki yılın zayıf La Niña koşullarıyla karşılaştırılan gözlemler, besince zengin derin suların yüzeye taşınmasındaki değişimi de gösteriyor. Mikroskobik canlılar deniz besin ağının temelini oluşturuyor.
Bilim··Sabah
Sıcak su Pasifik’in doğusuna ilerledi
ABD uzay ajansı NASA, El Niño sırasında okyanus yüksekliğinde, sıcaklığında ve renginde yaşanan değişimleri gösteren haritaları 15 Ekim’de yayımladı. Bu doğal iklim örüntüsünde, Pasifik’in ekvator çevresindeki bazı suları olağandan fazla ısınıyor. Mikronezya yakınlarında ocakta saptanan sıcak su hareketi, doğuya yayılan ısınmanın erken işaretlerinden biriydi. Kelvin dalgası denen uzun su hareketleri okyanus boyunca ısı taşıyor. Sıcak sular nisan başında Pasifik’in doğusuna vardı.[1]
Uydular yükseklik ve sıcaklık farklarını ölçüyor
Bazı bölgelerde suyun ısınmayla genleşmesine 30–40 santimetrelik deniz düzeyi yükselişi eşlik etti. Endonezya ile kuzey Avustralya yakınlarında ise deniz düzeyi olağandan 15–20 santimetre aşağıda ölçüldü. Okyanusu izleyen Sentinel-6 uyduları deniz yüksekliğini 10 günde bir ölçüyor. Doğu Pasifik’in yüzeyinde ölçülen sıcaklık, uzun dönem ortalamasını yaklaşık 1,7 santigrat derece aşıyordu. Sıcaklık ölçümleri uyduların yanı sıra gemilerden ve şamandıralardan geliyor. Haritalar bu yılı önceki yılın zayıf La Niña koşullarıyla karşılaştırıyor.[1]
Yeşilin azalması deniz besin ağının temelindeki değişimi gösteriyor
NASA’nın 2024’te uzaya gönderdiği, okyanus rengini inceleyen PACE uydusu ilk kez bir El Niño’yu izliyor. Üzerindeki Okyanus Rengi Aygıtı, ışığı yüzlerce dalga boyunda ölçüyor. Deniz besin ağının temelini oluşturan mikroskobik fitoplankton azaldıkça, ekvatordaki bazı sular daha mavi görünüyor. Alizelerin zayıflaması, besince zengin derin suların yüzeye çıkışını azaltıyor. Bu canlıların besin kaynağındaki değişim, başka deniz canlılarının beslendiği yerleri de değiştirebiliyor.[1]
