İki hedefli RNA, farelerde anormal kemik oluşumunu azalttı
Deneysel bir RNA yaklaşımı, nadir bir genetik hastalığın fare modelinde anormal kemik oluşumunu azalttı. Tek bir hakemli çalışmada, değişmiş ACVR1 geniyle iltihap yolunu birlikte hedeflemek, her birini ayrı baskılamaktan daha etkili oldu. İki hedefi birleştiren molekül de deneylerde etkiliydi. İnsanlarda tedavi başarısı ve uzun süreli kullanımın güvenliği henüz belirlenmiş değil.
Bilim··Sabah
Değişmiş gen ile iltihap yolu birlikte hedeflendi
Deneysel bir RNA yaklaşımı, kas ve başka yumuşak dokularda kemik oluşmasına yol açabilen nadir genetik hastalık fibrodysplasia ossificans progressiva’nın fare modelinde anormal kemik oluşumunu azalttı. Tek bir hakemli çalışma 16 Ekim’de yayımlandı. Araştırmacılar, ACVR1 geninin değişmiş kopyasını baskılarken normal genin işlevini olabildiğince korumayı amaçlayan küçük girişimci RNA tasarladı. İkinci RNA ise iltihapla ilişkili bir sinyal olan interlökin-1β’yı hedefledi.[1]
Birleşik hedefleme deneyde daha etkili oldu
Fare modelinde hem önleyici uygulama hem travma sonrasında verilen yaklaşım incelendi. Değişmiş geni baskılamak anormal kemik oluşumunu azalttı; iltihap hedefinin eklenmesi, yolların ayrı baskılanmasına göre daha etkili oldu. RNA’ya yağ asidi bağlanması dokulara ulaşmayı destekledi. Araştırmacılar daha sonra iki hedefi tek moleküler yapıda birleştirdi. Yerel ve sistemik uygulamalarda bu yapının kas dokusunda birikimi ve deneysel etkisi, ayrı moleküllerin birlikte verilmesiyle benzer bulundu.[1]
İnsanlarda başarı ve uzun dönem güvenlik açık
Bulgular, hayvanlar ve deneysel hücre sistemlerinden geliyor; hastalarda tedavi başarısı gösterilmedi. Normal ACVR1’in yanlışlıkla baskılanması olasılığı ayrıca değerlendirilmeli. Yazarlar, gelecekteki klinik araştırmalarda normal genin etkinliğinin izlenmesini gerekli görüyor. Kısa süreli tolere edilebilirlik, özellikle çocuklarda iltihabın tekrarlı biçimde baskılanması söz konusuyken, ömür boyu güvenliği belirlemiyor. RNA girişimi, DNA’yı kalıcı düzenlemek yerine gen ifadesini azaltıyor. Yaklaşımın insan tedavisi olarak değerlendirilebilmesi için doz, dağılım ve uzun dönem güvenlik araştırılmalı.[1]
