Eigen RadarBilim
Analiz

Mikroiğneli glikoz sensörü, ölçüm için gereken ortamı kendi oluşturdu

Bileğe takılan deneysel sensör, içi boş mikroiğnelerle çektiği doku sıvısında glikoz ölçmek için elektrot çevresini ayarlıyor ve enzim kullanmıyor. Tek bir hakemli çalışma, laboratuvar ölçümlerini üç sıçan ve bir sağlıklı gönüllüdeki denemelerle birleştirdi. İlk uygulanabilirlik bulgularına karşın kişiler arası doğruluk, uzun süreli cilt toleransı ve kanla doku sıvısı arasındaki gecikmenin ele alınışı ayrıca sınanmalı.

Bilim··Sabah
Mikroiğneli deneysel algılayıcı ile yan bağlantısına hizalanmış ayrı saydam sıvı kartuşu.

Sıvı ayrı bir ölçüm kartuşuna taşınıyor

Bileğe takılan deneysel bir glikoz sensörü, içi boş mikroiğneler ve düşük basınçla hücreler arasındaki sıvıyı ayrılabilir kartuşa çekiyor. 16 Ekim’de yayımlanan tek bir hakemli çalışma, glikozu algılayan enzimler kullanmadan bu yaklaşımı sınadı. Dokuyla temas eden bölümün ölçüm haznesinden ayrılması, elektrodun derideki ortamdan farklı koşullarda çalışmasını sağladı. Kartuş, kısa süreli yeniden kullanım deneyleri için temizlenebildi. Düzenek, çekilen sıvının cilde geri akışını sınırlamak üzere de tasarlandı.[1]

Elektrokimyasal adım yüzeyi ölçüme hazırlıyor

Metal glikoz elektrotları bazik ortamda daha iyi çalışırken, doku sıvısı nötre yakın koşullar taşıyor. Altın ve platin kaplı nikel köpük elektrot üzerindeki kısa elektriksel adım, yüzeye yakın bazik bir ortam oluşturdu. Sonraki adımda glikozun yükseltgenmesi ölçüldü. pH ölçümlerinden gelen geri bildirim, hazırlama ve okuma arasındaki geçişi denetledi; dışarıdan bazik kimyasal eklenmedi. Yapay sıvıdaki sınamalar, hayvan deneyleri ve tek sağlıklı gönüllüdeki ilk uygulanabilirlik denemesiyle birleştirildi.[1]

Küçük denemeler klinik doğruluğu belirlemiyor

Üç sıçan üç gün boyunca incelendi; insan katılımcı 28 yaşında sağlıklı bir erkekti. Bu denemeler, diyabetli kişilerde doğruluğu veya uzun süreli kullanımın güvenliğini belirlemeye yetmiyor. Sıvıdaki glikoz, kandaki değişimi gecikmeli yansıtabiliyor. Yazarlar sonradan yapılan gecikme çözümlemesini keşif amaçlı değerlendirdi. Gelecek araştırmalarda zaman düzeltmesinin önceden tanımlanması ve kalibrasyonun başka koşullara aktarılmasının bağımsız sınanması gerekiyor. Uzun dönem dayanıklılık, cilt toleransı ve kullanıcılar arasında tutarlılık açık sorular arasında kalıyor.[1]

Kaynakça

  1. Haber kaynağıNature CommunicationsMikroiğneli glikoz sensörü, ölçüm ortamını elektrokimyasal yolla ayarladı↩1↩2↩3