Polimerlerin yan zincirleri değiştirilince mekanik kuvvetin ana zinciri kırması ve kuvvete duyarlı kimyasal grupları etkinleştirmesi farklılaştı. Tek bir hakemli çalışmada sıkışık, yumak ve çubuk benzeri yapılar ultrason deneyleriyle ve moleküler benzetimlerle karşılaştırıldı. Yan zincirin kütlesi arttığında kopma hızlandı; kimyasal etkinleşmede ana zincirin esnekliği de rol oynadı. Bulgular, sınanan polimer ailesi ve deney koşullarıyla sınırlı.
Polimerlerin yan zincirleri, hem ana zincirin ne hızla koptuğunu hem kuvvete duyarlı kimyasal grupların nasıl etkinleştiğini değiştirdi. Tek bir hakemli laboratuvar çalışmasında sıkışık, yumak ve çubuk benzeri yapılar alan bir polimer ailesi karşılaştırıldı. Kuvvete duyarlı birimlerin kimyası korunarak çevrelerindeki moleküler yapının etkisi araştırıldı.[1]
Polimerler, kuvvet altında kimyasal değişime uğrayan mekanofor adlı grupları taşıyordu. Bu grupların etkinleşmesi için ana zincirin kesilmesi gerekmiyordu. Ultrason deneylerinde molekül kütlesindeki azalma izlenerek kopma ölçüldü. Sınanan farklı biçimlerde yan zincir kütlesi arttıkça kopma hızlandı. Zincirin bütünüyle ne kadar uzamış göründüğü, sonuçtaki sıralamayı tek başına açıklamadı.[1]
Kimyasal etkinleşme, ana zincirin esnekliğine ve açılabilmesine bağlıydı. Benzetimler, hacimli yan grupların bu hareketi nasıl sınırlayabildiğini gösterdi. Molekülün tümünün biçimiyle ana zincirin biçimi de ayrı değerlendirildi. Böylece genel görünüş, kuvvetin kimyasal gruba ulaştığı yerel yoldan ayrılabildi.[1]
Çözücünün niteliğiyle oluşan biçim değişimleri, polimerin moleküler yapısının yarattığı değişimlerle aynı etkiyi vermedi. Yan zincirlerin sürtünme direnci, büyük bir biçim değişimi olmadan da kopmaya katkıda bulunabiliyordu. Bulgular seçilen polimerler ve deney koşullarıyla sınırlı. Yazarlar kuvvet algılama ve ilaç salımını olası kullanım alanları olarak tartıştı; bitmiş aygıtları sınamadı.[1]
