İngiltere’nin nadir hastalık haritası, geniş etnik grupların gizlediği farkları gösterdi
İngiltere’de 62,5 milyon kişinin sağlık kayıtlarını inceleyen hakemli çalışma, 406 nadir hastalığı ayrıntılı etnik gruplar içinde haritaladı. Geniş başlıklar altında görünmeyen farklar, daha ayrıntılı sınıflamayla ortaya çıktı. Kesitsel araştırma, kayıtlara geçmiş COVID-19 enfeksiyonlarını da karşılaştırdı. Tanıya ve teste erişim ile grupların hastalık bileşimi, oranların yorumunu etkileyen etkenler arasında yer alıyor.
Bilim··Sabah
Ayrıntılı gruplarda hastalık örüntüleri ayrıştı
İngiltere’de nadir hastalıkların sağlık kayıtlarındaki dağılımı, geniş etnik başlıklar altında görünmeyen farklar taşıyor. Hakemli kesitsel çalışma, altı geniş grubu kamu sağlık sistemi NHS’nin kullandığı 19 kategoriyle karşılaştırdı. Diskoid lupus eritematozus adlı deri hastalığı bu ayrımı gösterdi: Karayip ve Afrika kökenli siyah gruplarda hastalığın sıklığı farklı örüntüler sergiledi.[1]
Ekip, yaş ve cinsiyete göre standartlaştırılmış hastalık sıklıklarını hesapladı. Biyolojik farklılıklar, tanı olanakları, sevk uygulamaları ve klinikte kullanılan kodlar bu ayrımlara katkı sağlayabilir.[1]
Bağlantılı sağlık kayıtları 406 hastalığı kapsadı
İnceleme, aile hekimliğine kayıtlı ve 31 Temmuz 2023’te hayatta olan 62,5 milyon kişiyi kapsadı. Aile hekimliği, hastane ve ölüm bilgileri NHS England’ın güvenli veri ortamında birleştirildi. Ocak 1990 ve sonrasında konulan tanılar taranarak bu kişilerde süreğen nadir hastalıklar belirlendi. Hekimlerce değerlendirilen 406 hastalıktan en az biri 1.051.470 kişide bulundu. Bu, kayıtlı nüfus içinde yüzde 1,7’lik bir paya karşılık geliyor. Klinik kodlarla belirlenebilen bu alt küme, nadir hastalıkların tamamını kapsamıyor.[1]
Kayıtlı enfeksiyon oranları test ve bakıma bağlı
Kayıtlı COVID-19 enfeksiyonu oranı, nadir hastalık grubunda yüzde 32,8, karşılaştırma grubunda yüzde 29,0 oldu. Bu betimsel oranlar başka etkenlere göre düzeltilmedi. Test yapılmayan enfeksiyonlar dışarıda kaldı; teste erişimin zamanla değişmesi, yaş, hastalık bileşimi ve korunma davranışları yorumu etkiliyor. Araştırma, yeni enfeksiyon gelişme hızını veya neden-sonuç ilişkilerini belirleyemiyor. Aile hekimliğine kayıtlı kişi sayısı, tahmini yerleşik nüfustan büyük. Bu nedenle hesaplanan hastalık sıklığı biraz düşük çıkabilir.[1]
