Optik enerjinin uygun aralıkla gelen iki darbeye ayrılması, seçilen laboratuvar koşullarında kristal katmanlarının kayma titreşimini yüzde 50’ye kadar artırdı. Tungsten ditellürür ile yapılan hakemli deneyde, tek darbenin güçlendirilmesi belirli bir noktadan sonra hareketi azalttı. Darbe çifti, araştırmacılara daha büyük salınımlarda frekansın ve sönümün nasıl değiştiğini de inceleme olanağı verdi; ölçümler oda sıcaklığındaki hacimli kristallerde yapıldı.
Uygun aralıkla gelen iki ışık darbesi, aynı toplam optik enerjiyle tungsten ditellürürün katman kayma titreşimini yüzde 50’ye kadar artırdı. Hakemli deney oda sıcaklığındaki hacimli kristallerde yapıldı. Tek bir darbenin enerjisi artırıldığında hareket önce güçlenmiş, doygunluk eşiğinin ötesinde ise azalmıştı. Araştırmacılar darbe çiftinin zamanlamasıyla bu tek darbe sınırının ötesindeki harekete ulaştı.[1]
Kristal katmanlarının birbirine göre kayması, elektriksel kutuplanmayla bağlantılı. Araştırmacılar ışığın ikinci harmonik üretimindeki değişimden yararlanarak kristal simetrisini zaman içinde izledi. Hesaplamalar, güçlü tek darbenin uyardığı yüksek enerjili elektronik durumların yönlü kaymayı zayıflattığı açıklamasını destekledi. Uyarılmanın iki darbeye bölünmesi, daha büyük titreşime ulaşma yolunu değiştirdi. Böylece enerji miktarının yanında, darbelerin geliş aralığı da hareketi denetlemeye katıldı.[1]
Salınım genliği arttıkça titreşimin frekansı düştü ve sönümü güçlendi. Yazarlar olası açıklama olarak enerjinin başka kristal örgüsü hareketlerine aktarılmasını tartışıyor. Daha kapsamlı yapısal faz geçişi ise başka bir kayma bileşeni de gerektiriyor. Ölçülen katman hareketi, yapısal yanıtın bir bölümünü kapsıyor. Yöntemin daha ince yapılara taşınmasında katman sayısı ve enerji kaybı yolları önemini koruyor; deney ticari bellek uygulaması göstermedi.[1]
