Duyurulmuş 149 çıkarma projesini inceleyen çalışma, 2035’e kadar düşük ve orta talep senaryolarına yetecek lityum kapasitesi buldu. Yüksek talepte açık oluşuyor; daha ihtiyatlı işletme varsayımları da fazlalığı daraltıyor. Hakemli malzeme akışı modeli, koşullu kapasiteyi pil ihtiyacıyla karşılaştırıyor. Projelerin gerçekleşmesi, rafinaj ve fiyatlar bu temel sonucun kapsamını sınırlıyor; kapasite hesabı fiilî üretim güvencesi vermiyor.
Lityum ihtiyacı, ulaşımda ve sabit enerji depolamada kullanılan pillerin büyüklüğüne ve kimyasına göre değişiyor. Hakemli malzeme akışı çalışması, düşük, orta ve yüksek talep senaryolarını duyurulmuş 149 çıkarma projesiyle karşılaştırdı. Bu projelerin potansiyel kapasitesi, 2035’e kadar düşük ve orta talebi karşıladı. Yüksek talep senaryosunda ise ihtiyacın yaklaşık yüzde 81’ine yetti.[1]
Hesap; projelerin açılmasına, izinlere ve kapasite kullanımına bağlı. Araştırmacılar duyarlılık sınamasında işletmeleri yüzde 90 kapasiteyle çalıştırıp kil ve jeotermal projelerini dışarıda bıraktı. Böylece 2035’te küresel potansiyel yüzde 17 azaldı. Orta senaryodaki talebin üzerindeki fazlalık yüzde 3’e daraldı. Yeni çıkarma yöntemlerine daha çok dayanan bölgeler bu değişimden farklı ölçüde etkilendi.[1]
Geri dönüşüm, 2035 için orta senaryoda küresel ihtiyacın yüzde 2,5’ini sağladı. Talebin hızlı artışı ve pillerin kullanımda kalması, malzemenin yeniden arza dönmesini sınırladı. Modelde sodyum iyon pillerinin payı ve pil büyüklükleri de değiştirildi. Karşılaştırma fiyat tepkilerini, rafinajı ve üretimin bazı ara basamaklarını kapsamıyor. Su kullanımı ile yerel çevresel etkilerin ayrıca değerlendirilmesi gerekiyor.[1]
