Laboratuvar deneyinde meyve sineklerinin üremesi ve kalıtsal virüs aktarımı, eşleşen konak ile virüsün genetik yapısına güçlü biçimde bağlı çıktı. Doksan birleşimin sınanması, elverişli bir genetik yapının başka bir virüs örneğiyle üstünlüğünü yitirebildiğini gösterdi. Hakemli çalışma, bu etkileşimlerin çeşitliliği nasıl koruyabileceğini de modelledi. Bulgular, sınanan sinek ve ebeveynden yavruya geçen virüs sistemiyle sınırlı.
Bir sigma virüsü örneğiyle iyi üreyen meyve sineği hattı, başka bir örnekle aynı üstünlüğü korumayabildi. Hakemli laboratuvar çalışmasında, ölçülen bazı üreme ve uyum özelliklerindeki genetik farklılığın büyük bölümünü belirli konak-virüs eşleşmesi açıkladı. Sonucun anlaşılmasında yalnızca sineğin veya virüsün genetik yapısı yerine iki tarafın nasıl eşleştiği önem taşıdı.[1]
Deneyde Drosophila melanogaster türü meyve sineğinin dokuz saflaştırılmış hattı, doğal kaynaklı on virüs örneğiyle eşleştirildi; 90 birleşim oluştu. Sigma virüsü enfekte ebeveynlerden yavruya geçiyor. Araştırmacılar yumurta üretimini, yumurtadan çıkmayı, yavru sayılarını ve enfeksiyon özelliklerini ölçtü. Anneden ve babadan aktarımı, ayrıca cinsiyetler arasındaki farkları karşılaştırdı.[1]
Konak ile virüsün etkileşimi, ölçülen özelliğe göre değişti. Yüksek virüs yükü, tüm birleşimlerde daha düşük sinek üremesine veya daha çok aktarıma eşlik etmedi. Bu yüzden zarar ile aktarım arasında evrensel bir ödünleşim çıkarılamadı. Deney, tek tek sinek direnç genlerinin katkısını ayırmadı. Ebeveynden yavruya geçen bu enfeksiyon sistemi, ilişkisiz konaklar arasındaki yayılmadan da farklı.[1]
Evrim modeli, üstünlüğün karşı tarafın genetik yapısına bağlı olduğu durumda sıklığa bağlı seçilimin çeşitliliği nasıl koruyabildiğini araştırdı. Model koşulları değiştiğinde süren döngüler veya dengeye yaklaşma gibi farklı gidişatlar oluştu. Laboratuvar eşleşmeleri, bu sinek sistemindeki etkileri ortaya koyuyor. Benzetim ise her doğal topluluğun geçmişini kanıtlamak yerine olası evrim yolları sunuyor.[1]
