Hakemli bir fare deneyinde üç boyutlu basılmış akustik parça, ultrasonu inme hasarının çevresindeki birden fazla noktaya yöneltti. Kan-beyin bariyerinin geçici açılması, deneysel hücrelerin ve hücrelerin dışarı bıraktığı keseciklerin bölgeye taşınmasını artırdı. Bazı doku ve hareket ölçümleri iyileşti. Hayvan deneylerine insan kafatası benzetimlerinin eşlik ettiği araştırmada, insanlarda klinik tedavi henüz sınanmış değil.
Bilim··Akşam
Ses hasarlı dokunun çevresine yöneltildi
Üç boyutlu basılmış akustik bir parça, farelerde inme hasarının çevresine deneysel biyolojik tedavilerin taşınmasını artırdı. 25 Ekim’de yayımlanan hakemli araştırmada tek ultrason kaynağı, ses alanını birden fazla hedefe ayıran bir hologramla birleştirildi. Hedefler, canlı dokunun kaldığı hasar sınırını izledi. Beyni kandaki maddelerden seçici biçimde koruyan kan-beyin bariyerinin geçici açılması, hücrelerin ve hücre dışı veziküllerin bölgeye ulaşmasını kolaylaştırdı. Veziküller, hücrelerin dışarı bıraktığı küçük kesecikler. Bioengineer.org da aynı fare inme deneyindeki taşıma yaklaşımını haberleştirdi. Araştırma hem biyolojik ürünlerin beyne girişini hem de sonraki doku ve hareket sonuçlarını inceliyor. Çalışma klinik öncesi aşamada; insanlarda klinik tedavi henüz sınanmadı.[1], [2]
Dört odak deneyde daha uygun ses dağılımı sağladı
Deneylerde genç erişkin erkek fareler kullanıldı; farklı araştırma kollarındaki toplam hayvan sayısı 181’di. Tek tek doku ve davranış karşılaştırmalarında daha küçük örneklemler vardı. Araştırmacılar taşıma deneylerinden önce hedefleme tasarımlarını sayısal hesaplarla ve su içindeki akustik ölçümlerle değerlendirdi. Üç, dört ve beş odaklı düzenler arasında dört odaklı tasarım daha uygun basınç dağılımını verdi. Basınç yükseltildiğinde kırmızı kan hücrelerinin damar dışına sızması görüldü. Bu nedenle güvenlik değerlendirmesi seçilmiş uygulama koşullarıyla sınırlı kaldı. Sesin nerede yoğunlaşacağını akustik parçanın biçimi belirliyordu. Statik hologramların yönü anlık değiştirme ve gerçek zamanlı geri bildirim olanakları da kısıtlıydı; hedefleme düzeni bu teknik sınırlarla birlikte incelendi.[1]
Birleşik uygulama bazı fare ölçümlerini iyileştirdi
Ultrasonun veziküllerle veya mezenkimal stromal hücrelerle birlikte uygulanması, bu ürünlerin hasar çevresinde birikmesini artırdı. Birleşik gruplarda beyin hacim kaybı, damar oluşumu ve hareketle ilgili bazı ölçümler, biyolojik ürünün tek başına verildiği gruplara göre daha iyi çıktı. Yalnız ultrason, uzun dönem davranış sonuçlarında anlamlı iyileşme sağlamadı. Farklı sonuçlar farklı izlem zamanlarında ölçüldü. Genlerin dokudaki etkinliğini haritalayan analizde birleşik vezikül uygulaması, daha az makrofaj işaretiyle ilişkiliydi. Ancak grup başına bir temsilî beyin kesiti kullanıldığı için mekanizma açıklaması keşif düzeyinde kaldı. İnsan kafatasıyla yapılan hesaplar, klinik hasar biçimlerine uygun hedefleme geometrisini değerlendirdi; hastalarda yarar veya güvenlik gösterilmedi. Hareket değerlendirmelerinde, araştırmacıların hangi hayvanın hangi grupta olduğunu bilmediği ölçümler de vardı. Doku hacmi ve hücresel belirteçler ise ayrı yöntemlerle değerlendirildi.[1]
