Fare yaralarında Matrigel onarımı artırdı, hücrelerin ek katkısı sınırlı kaldı
Hakemli bir deney, farelerin deri yaralarında taşıyıcı jelin ve eklenen hücrelerin etkisini ayrı ayrı ölçtü. Matrigel tek başına doku onarımını belirgin biçimde artırdı. İnsan plasentası kökenli stromal hücrelerin eklenmesi, kolajen yoğunluğunda daha küçük bir ek artış sağladı; istatistiksel düzeltme sonrasında en açık fark erken ölçümde görüldü. Keşif amaçlı bulgular sağlıklı hayvanlarda açılan akut yaralarla sınırlı.
Bilim··Akşam
Taşıyıcı jel onarıma belirgin katkı verdi
Hücreleri taşımak için kullanılan jel, hakemli bir fare deneyinde kendi başına da yara dokusunun onarımını belirgin biçimde artırdı. Çalışma, Matrigel’i tek başına, insan plasentası kökenli mezenkimal stromal hücreleri tek başına ve ikisinin birleşimini taşıyıcı sıvıyla karşılaştırdı. Matrigel, hücrelere destek sağlayan bir jel taşıyıcı. Birleşim grubunda kolajen yoğunluğu en yüksek düzeye çıktı; yalnız jelin üzerine hücre eklenmesinin katkısı ise daha küçüktü. Bioengineer.org da aynı deneyde taşıyıcının etkisiyle hücrelerin ek katkısı arasındaki bu ayrımı haberleştirdi. Araştırmada sağlıklı hayvanlarda cerrahi olarak oluşturulmuş akut deri yaraları incelendi. Onarımın değerlendirilmesinde doku kesitlerinden yararlanıldı; çalışma insanlardaki kronik yaralara yönelik bir klinik deney değildi.[1], [2]
Kolajen yoğunluğu dört uygulama grubunda farklılaştı
Son değerlendirmede, 21. gündeki kolajen yoğunluğu hücre ve Matrigel birleşiminde yüzde 86,1’e, yalnız Matrigel’de yüzde 77,8’e, yalnız hücrelerde yüzde 68,4’e ve sıvı kontrolünde yüzde 45,1’e ulaştı. Kolajen, onarılan dokunun yapısına katılan bir protein. Hücre eklenmesiyle elde edilen ek artış, üç değerlendirme zamanında farklıydı. Her izlemde hücrelerin sağladığı ilave katkı, hücre bulunmayan jelin kendi etkisiyle ayrıca karşılaştırıldı. Çoklu karşılaştırmalara göre yapılan düzeltmeden sonra yalnız yedinci gündeki fark istatistiksel olarak anlamlı kaldı. Farklı zamanlardaki grup ortalamaları betimsel olarak karşılaştırıldığında, yalnız taşıyıcının sağladığı artış, birleşimin sıvı kontrolüne göre sağladığı artışın yüzde 80–93’ü kadardı. Bu oranlar kolajen yoğunluğuna ilişkin doku ölçümlerini karşılaştırıyor.[1]
Ayrı izlem zamanlarında küçük hayvan grupları incelendi
Dişi farelerin sırtında deri katmanlarını geçen iki yara oluşturuldu. Her uygulama ve zaman noktasında beş hayvandan 10 yara incelendi; yedinci, 14. ve 21. günlerde ayrı hayvan grupları değerlendirildi. Doku kesitlerini inceleyen gözlemci grup atamalarını bilmiyordu. Üst deri katmanının kapanması beş basamaklı bir ölçekle puanlandı; yara alanının zaman içindeki değişimi düzenli ölçülmedi. İstatistik modelinde aynı faredeki iki yaranın birbirine bağımlılığı hesaba katılmadı. Bu durum belirsizliğin olduğundan küçük görünmesine yol açabilir. Kanda iltihapla ilişkili moleküller ölçülürken yaranın içindeki bağışıklık hücreleri sayılmadı. Taşıyıcıda başka hücre türü sınanmadı ve aktarılan hücrelerin kalıcılığı belirlenmedi. Keşif amaçlı sonuçlar sağlıklı hayvanların akut, enfekte olmayan yaralarına özgü.[1]
