Larvaların asitlenmeye dayanıklılığı, sonraki yaşam evresinde sürmedi
Hakemli bir deneyde, larvaları asitlenmiş deniz suyuna en iyi dayanan kum midyesi aileleri, başkalaşım sonrasında çoğunlukla daha düşük dayanıklılık gösterdi. 51 ailenin karşılaştırıldığı çalışma, tek yaşam evresinden çıkarılan iklim dayanıklılığı değerlendirmelerini sorgulatıyor. Bulgular tek popülasyona ve tek asitlenme şiddetine dayanıyor. Ayrı bir benzetim ise yalnızca bir evreyi gözeten seçilimin olası sonuçlarını araştırıyor.
Bilim··Akşam
Başkalaşımdan sonra en dayanıklı aileler değişiyor
Asitlenmiş deniz suyuna larva evresinde en iyi dayanan kum midyesi aileleri, başkalaşım sonrasında aynı üstünlüğü koruyamadı. PLOS Biology dergisinde yayımlanan hakemli deneyde, iki yaşam evresindeki dayanıklılık puanları arasında ters yönde ilişki bulundu. Çalışma, erken ve geç gelişim dönemlerinde farklı fizyolojik gereksinimleri olan Mercenaria mercenaria adlı çift kabuklu deniz canlısını ele alıyor. İklim dayanıklılığının hangi evrede ölçüldüğü, ailelerin sıralamasını değiştirdi.[1], [2]
Larva evresinde en başarılı dörtte birlik gruba giren 13 ailenin 10’u, sonraki evrede ortanca dayanıklılık değerinin altında kaldı. Hiçbir aile iki evrede birden en üst dörtte birlik grupta yer almadı. Ailelerin birleşik dayanıklılık puanları arasındaki korelasyon −0,530’du; yüzde 95 güven aralığı −0,691 ile −0,332 arasında bulundu. Aynı belirgin karşıtlık, olağan deniz suyu koşullarında görülmedi.[1]
Aynı aileler ayrı deneyleri birbirine bağlıyor
Araştırmada 12 erkek ve altı dişi anaçtan gelen 51 aile karşılaştırıldı. Ayrı deneyler günümüzdeki koşulları ve yüzyıl sonu asitlenmesini temsil ediyordu. Aynı hayvan iki yaşam evresinde birden asitlenmeye maruz bırakılmadı; deneyler arasındaki bağlantıyı ortak aile üyeliği sağladı. Larvalarda hayatta kalma, kabuk özellikleri ve başkalaşıma kadar geçen süre değerlendirildi. Sonraki evrede kabuk büyümesi, çözünme ve oksijen tüketimi incelendi.[1]
Üreme dokusunun göreli büyüklüğü, 90 günlük asitlenme döneminin ardından iki yıl ortak olağan koşullarda büyüyen bireylerde değerlendirildi. Bulgular tek kaynak popülasyona ve tek asitlenme şiddetine dayanıyor. Aileler arasındaki ayrımlar, anneden gelen etkileri ve genetik etkilerin basitçe toplanmadığı durumları da içerebilir. Evreler arasındaki karşıtlığın hangi genlerden kaynaklandığı doğrudan belirlenmedi.[1]
Benzetim, yaşam döngüsü boyunca seçilimi ele alıyor
Ayrı bir 20 nesillik benzetim, yalnızca bir yaşam evresindeki dayanıklılığı destekleyen seçilimin diğer evrede yaratabileceği sonuçları araştırdı. Birden fazla evrenin dengeli biçimde gözetilmesi, modelde aile çeşitliliğinin daha iyi korunmasıyla ilişkiliydi. Benzetim sabit bir aile havuzunu kullanıyor; mutasyon, yeniden birleşme ve göçü içermiyor. Bu nedenle popülasyonun gelecekteki sayısını öngörmek yerine seçilimin yönlerini karşılaştırıyor. Yazarlar bulguları anaç seçimiyle ilişkilendiriyor: yalnızca larva başarımına göre seçim yapmak, sonraki yaşam evresinde yararlı olacak aile çeşitliliğini azaltabilir. Örüntünün başka popülasyonlarda ve çevre koşullarında da sınanması gerekiyor.[1]
