Küresel haritalar, 2000–2020 döneminde yerleşimler büyürken tarım alanlarının tropik ve kurak iklimlere yayıldığını gösterdi. Hakemli çalışmada bu iklimler, net tarım alanı artışının büyük bölümünü oluşturdu. Gelişmiş yerleşim merkezleri çevresindeki tarım kayıplarıyla, tarımın ve binaların doğal alanlarda birlikte genişlediği bölgeler ayrı değerlendirildi. Mekânsal bulgular, her kaybın başka yerde doğrudan tarla açtırdığını göstermiyor.
2000–2020 döneminde insan yerleşimleri büyürken tarım alanları tropik ve kurak iklimlere doğru genişledi. 29 Ekim’de yayımlanan hakemli küresel haritalama çalışması iki arazi kullanımındaki değişimi birlikte izliyor. Yoğun gelişmiş merkezlerin çevresindeki tarım kayıplarıyla daha az yapılaşmış alanlardaki genişlemeyi ayırarak, yerleşim büyümesine tarımın konumundaki değişimlerin nasıl eşlik ettiğini gösteriyor.[1], [2]
Araştırmacılar beş arazi örtüsü ürününü Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü’nün ülke istatistikleriyle birleştirdi. Bir kilometre çözünürlüklü haritalar 2000, 2010 ve 2020 yıllarını kapsıyor; bina alanları ve iklim sınıfları da karşılaştırmaya katılıyor. Tarım arazisi tanımı geçici ekinleri, geçici otlakları ve nadası içerirken meyve bahçeleri gibi kalıcı odunsu ürünleri dışarıda bırakıyor. Küresel alan yüzde 7 büyüyerek 12,3 milyon kilometrekareden 13,1 milyona çıktı. Net artışın yüzde 83’ü tropik ve kurak iklimlerde gerçekleşti.[1]
Bina alanları yüzde 45 büyüdü; yerleşim genişlemesinin yüzde 40’ı tarım alanı azalmasıyla aynı konumlarda görüldü. Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’nın bazı kesimlerinde gelişmiş merkezler çevresinde tarım alanları kaybedildi. Güney Amerika, Afrika ve Okyanusya’da ise tarım ve yerleşim çoğu yerde doğal alanlara birlikte yayıldı. Gözlemsel ilişkiler, kaybolan her tarlanın başka bir yerde yenisiyle karşılandığını izlemiyor; ticaret, nüfus hareketleri ve çevre koşulları da arazi dağılımını etkiliyor.[1]
