İki baskı, tek kol
Canterbury Üniversitesi'nden David Norton ile Manaaki Whenua - Landcare Research'ten Peter Bellingham ve Sarah Richardson, New Zealand Journal of Ecology'de yayımlanan forum makalesinde yerli ormanlardaki geyik sayılarının sürdürülemez düzeye çıktığını savunuyor. Makalenin merkezindeki gözlem tek bir baskıya değil iki baskının birleşimine dair: geyikler ve iklim değişikliği birlikte, ayrı ayrı olduklarından büyük olasılıkla daha ağır bir etki yaratıyor.[1]
Bir sistemde iki baskı birleşiyorsa ve bunlardan yalnızca biri kısa vadede yönetilebiliyorsa, yönetilebilen kol beklenenden değerli hale gelir. Yerli ormanların üzerindeki sıcaklık ve yağış rejimini bu on yıl içinde değiştirmek mümkün değildir; ülkenin kendi sera gazı kesintileri bile o ormanların üstündeki havayı bu zaman ölçeğinde döndürmez. Otlama baskısı ise yerel bir karar konusudur. Makalenin savunduğu şey tam olarak budur: iklimin etkisi doğrudan azaltılamıyorsa, ormanın o etkiye karşı kırılganlığı azaltılabilir.[1]
Geleceğin ormanı nerede kayboluyor
Yazarların anlattığı zincir alt katmandan başlıyor. Geyikler hem yaşlı hem yenilenen ormanlarda otluyor, orman tabanındaki toprağı ve döküntüyü etkiliyor; bu da orman altı bitki örtüsünü ve zamanla taç katmanının bileşimini değiştiriyor, hayvanlar için yaşam alanı niteliğini düşürüyor. Heyelan gibi bozulmuş alanlarda otlama gençleşmeyi geciktiriyor ve bunun karşılığı suyu tutma kapasitesinin azalması ile tortu kaybının artması oluyor. Norton'un RNZ'ye söylediği gibi asıl kaygı, 20-30 metrelik taç katmanının altında yetişen gençlikte.[1]
Bu zincirin en zor yanı görünürlüğüdür. Taç katmanı onlarca yıl ayakta kalır, dolayısıyla yukarıdan bakıldığında orman yerinde durur; kaybolan şey bugünün ağaçları yerine yarınki taç katmanını oluşturacak fidanlardır. Aynı zamanda bu, ormanın karbon deposu ve havzanın su düzenleyicisi olma işlevine de dokunur, çünkü her iki işlev de yenilenmenin sürmesine bağlıdır. Bir ormanı seyretmek onun sağlıklı olduğunu göstermez; sağlığı, altında ne yetiştiğiyle ölçülür.[1]
Kolun bedeli
Forum makalesi, dergilerde özgün ölçüm sunan araştırma makalesinden ayrı bir türdür: yayımlanmış bulguları bir araya getirip tartışmaya açar. Bu, çağrının ağırlığını azaltmaz ama niteliğini belirler. Yazarların istediği şey yeni bir ölçüm yerine ulusal ölçekte bir yönetim kararıdır ve böyle bir karar bedelsiz değildir: sürekli finansman, avlanma ve erişim düzenlemeleri, geyiği bir kaynak olarak gören topluluklarla anlaşma ve ormanın Māori ile Pākehā için taşıdığı değerlerin gözetilmesi gerekir.[1]
Böyle bir stratejinin işleyip işlemediğini anlamak için bakılacak sayı, öldürülen geyik sayısı olmayacak. Bakılacak olan, ormanın altındaki gençliktir: bozulmuş alanlarda fidanların taç katmanına doğru yükselip yükselmediği ve orman altı bitki örtüsünün bileşiminin toparlanıp toparlanmadığı. Uzun süredir yürütülen orman ölçüm ağları bu soruyu yanıtlayabilecek türden verinin toplandığı yerdir. Otlama baskısı düşerse yanıt orada görünecek; düşmezse taç katmanı bir süre daha yerinde durmayı sürdürecek ve altındaki eksilme sessizce büyüyecek.[1]