Önce farkı kapatan hücum

Bryce Jones’un son basketi TOFAŞ’ı uzatmaya taşıdı; aynı maçın birkaç hücum öncesinde uzatmaya ihtiyacı olmayan taraf Bursa ekibiydi. Napoli’de normal sürenin bitimine 3 dakika 23 saniye kala Treshawn Thurman’ın üçlüğü skoru 89–82 yaptı. Maç ise ev sahibinin 105–101 üstünlüğüyle bitti. Bu iki tabela arasındaki fark, geri dönüşü kurmakla öne geçtikten sonra oyunu kapatmanın ayrı işler olduğunu gösteriyor.[1]

TOFAŞ devreyi 53–42 geride kapatmış, son çeyreğe de yedi sayı geriden girmişti. Zach Nutall’ın katkısıyla öne geçebildi; Thurman’ın dış atışı bu emeği yedi sayılık avantaja çevirdi. Jones’un 32, Shavar Reynolds’ın 22 sayısı hücum üretiminin kimlerde toplandığını anlatıyor. Fakat bu toplamlar, son bölümdeki her topun ne kadar değerli olduğunu açıklamaya yetmiyor. Daha fazla sayı üretmek ile o sayıyı gereken hücumda üretmek aynı ölçü değil.[1]

Üçlük iki tarafa da çalıştı

Napoli iki üçlükle 89–82’yi 89–88’e getirdi. Ardından Markel Brown’ın üçlüğü eşitliği sağladı. TOFAŞ’ın kaçan dış atışlarıyla birleşince, Bursa ekibinin avantajı birkaç hücum içinde eridi. Bence buradaki dar ders, üçlüğün geri dönüşte sunduğu hızın rakibe de açık olması. Yedi sayı, karşılıklı basketlerin sürdüğü bir bölümle aynı güvenceyi vermez; boş dönülen her hücum, rakibin dış atışına farkı bir anda küçültme imkânı tanır.[1]

Bu sıra, Cancellieri’nin hücum düzeninin çöktüğünü kanıtlamıyor. Aynı tercihlerde topun bu kez çemberden dönmesi, yani şut isabetindeki kısa süreli dalgalanma da makul bir açıklama. Napoli’nin arka arkaya isabet bulmasıyla TOFAŞ’ın kaçırması birlikte sonucu değiştirdi. Bu yüzden tek maçtan kalıcı bir kimlik çıkarmak yerine, kapanış bölümünü iki yönüyle okumak daha yararlı: Hücumun ürettiği atış ve ardından savunmada izin verilen karşılık.[1]

Uzatma, ikinci bir başlangıçtı

Jones normal süreyi 93–93’e getirdikten sonra Napoli uzatmaya 6–0 başladı. TOFAŞ bir kez daha fark kapatmak zorunda kaldı. Reynolds’ın bitime 3,7 saniye kala bulduğu üçlük skoru 102–101’e taşıdı ama son faul atışları ev sahibini kazanan yaptı. Son isabetin değeri var; yine de o şut, uzatmanın başında verilen altı sayıyı maçtan silmiyor.[1]

Bursa ekibinin bu maçtan taşıyacağı iş, Jones’tan daha yüksek bir sayı toplamı istemekle sınırlanamaz. Geri dönüşü sağlayan üretim zaten vardı. Asıl sorun, üstünlüğü aldıktan sonra birkaç hücum boyunca skor ve savunma karşılığını birlikte koruyamamasıydı. TOFAŞ’ın iyi bölümünü de kaybettiği bölümü de aynı takım oynadı; değerlendirmeyi son basketin kahramanlığına sıkıştırmak, maçın nasıl el değiştirdiğini gözden kaçırır.[1]