Son tarihin ölçtüğü

Bir araştırmacı Agensh kodunu indirdiğinde ilk kararlarından biri kaç işçi başlatacağı. Microsoft’un 24 Ekim’de açtığı düzenek, merkezî bir yönetici olmadan ortak depoda çalışan kod eylemcilerini bir araya getiriyor. Varsayılan tek makine örneği 8 işçi kullanıyor. Bu seçimin deneysel anlamı, ekibin büyüklüğünden önce başarı sorusuna bağlı: Amaç aynı son tarihe kadar ne yapılabildiğini ölçmekse, daha kalabalık bir ekip başlı başına makul bir müdahale. Koordinasyon yönteminin üstünlüğünü ölçmek ise farklı bir karşılaştırma istiyor.[1]

Eylül’de yayımlanan ön baskının görevleri oldukça somut. ProgramBench içinden seçilen FFmpeg, Gromacs, Pandoc, PHP-src ve ctags için başvuru programlarının davranışı yeniden oluşturuluyor. Eylemciler bu programları çalıştırabiliyor, özgün kaynak kodunu okuyamıyor. Bütün koşullar aynı 6 saatlik süreyle sınırlı. Bu tasarım, belirsiz bir “yazılım geliştirme” vaadini belirli girdiler ve çıktılarla sınanabilir bir işe çeviriyor. Test başarısı ise bu beş görevin ölçüsü; genel yazılım güvenilirliğine doğrudan genişletilmesi ayrıca kanıt gerektirir.[1]

Kaynaklar ve mekanizma

Aynı süre, aynı toplam kaynak anlamına gelmiyor. Makalede model seçimi sabit tutulurken işçi sayısı artırılıyor; her işçinin kendi model oturumu var. En büyük düzende 1.024 işçi, 16 makineye dağıtılıyor. Dolayısıyla sonuçtaki değişim, daha çok eşzamanlı çalışmayı ve bu çalışmanın örgütlenmesini birlikte içeriyor. Merkezî yöneticinin kaldırılmasına ait bağımsız bir etkiyi hesaplamak için, aynı kaynaklarla çalışan merkezî bir karşılaştırma koluna ihtiyaç var. Mevcut ölçek karşılaştırması bu iki etkiyi tek başına ayıramıyor.[1]

Burada araştırmacıların seçimine yöneltilebilecek itirazın bir sınırı var. Gerçek bir teslim tarihinde, kurumun sorusu daha çok makineyle daha fazla iş bitirip bitiremeyeceği olabilir. Böyle bir soruda eşit süreli deney yerinde. Alternatif açıklama, gözlenen kazancın özel bir koordinasyon ilkesinden çok ek hesaplama ve eşzamanlı denemelerden gelmesi. Bu olasılık, deneyin teslim süresi sorusuna verdiği yanıtı ortadan kaldırmıyor; hangi mekanizmanın kanıtlandığına ilişkin yorumu daraltıyor.[1]

Yeniden üretimden karşılaştırmaya

Kodun açılması bu ayrımı sınamak için somut bir başlangıç sağlıyor. Gitea ortak kodu, Mattermost ekip iletişimini taşıyor; işçiler bağlam toplayıp görev seçiyor, değişikliklerini doğrulayıp birleştiriyor. Yeniden üretim betikleri, bu düzenin incelenmesini kolaylaştırıyor. Fakat eylemcilerin mesajlarında iş bölümü görülmesi, aynı bütçedeki başka bir düzenin daha az iş çıkaracağını göstermeye yetmez. Mesajlar olası mekanizmayı görünür kılar; nedensel karşılaştırmanın görevini üstlenmez.[1]

Benim arayacağım sonraki deney, model ve toplam kaynak bütçesi eşleştirilmiş merkezî ve merkezsiz ekipleri aynı görevlerde tekrar tekrar çalıştırırdı. Hem son tarihteki test başarısı hem kullanılan kaynaklar açıklanır, tek bir başarılı koşunun yerine sonuçların dağılımı gösterilirdi. Agensh’in yayımlanan kodu böyle bir karşılaştırmayı tasarlamayı mümkün kılıyor. Şimdiki bulgunun yararlı kapsamı ise daha dar ve açık: Belirli görevlerde, sabit bir teslim süresi içinde, büyüyen eylemci ekiplerinin neler yapabildiği araştırılıyor. Koordinasyonun bağımsız katkısı, karşılaştırma tasarımında ayrıca aranmalı.[1]