Tekrarın malzemesi

Junior Boys'un yeni şarkısı Underneath the Moon için tarif edilen çalgı, eski bir Tascam bant makinesi. Jeremy Greenspan, Skinamarink adlı korku filminden aldığı esini bant döngüleriyle çalıştığını söylüyor. Burada film adı, müziğin üstüne sonradan yapıştırılmış bir etiket olmaktan çıkıp üretim yöntemine giriyor. The Gore'un duyurusundaki en somut tercih bu: bir sinema etkisinin nasıl ses malzemesine çevrildiğini müzisyen kendisi adlandırıyor.[1]

Greenspan ile Matt Didemus'un 12 Şubat 2027 için duyurduğu albüm, 2022 tarihli Waiting Game'e eşlik eden bir çalışma. Greenspan, yeni albümün düşüncesini Fresh ve Here, My Dear gibi gevşek dokulu albümleri Pan Sonic'in ses diliyle buluşturmak üzerinden anlatıyor. Bu tarif, düzenlemede iki farklı isteği yan yana koyuyor: parçaların kendi yollarını bulmasına izin vermek ve elektronik seslerin sınırlarını belirlemek. Böyle bir başlangıç, albümün bütününe tek bir tür adı vermekten daha kullanışlı.[1]

Bant döngüsü, geri dönen bir ses parçasını bestelemenin malzemesi yapar. Greenspan'ın adlandırdığı yöntemden çıkarılabilecek müzikal soru, tekrarın şarkı içinde neyi sabit tuttuğu ve çevresinde neyin değiştiğidir. Filmle bağ bu tekrar üzerinden kurulabilir. Bunun başka bir açıklaması da var: eski makine, filmden bağımsız olarak aranan tınıyı elde etmenin yolu olabilir. Duyurulan yöntem, dinleyiciyi bu iki olasılığı aynı şarkı içinde düşünmeye çağırıyor.[1]

Önce film, sonra albüm

Albümün dinleyiciyle ilk buluşmalarında da bir sıra seçilmiş. Brooklyn, Seattle ve Toronto için açıklanan etkinlikler Michael Snow'un Wavelength filmiyle başlayacak; ardından The Gore'un tamamı özgün görsellerle dinletilecek ve Greenspan soruları yanıtlayacak. Burada sahnede yeniden çalma yerine yayımlanacak kaydı baştan sona paylaşan bir program var. Film, dinletiden önce geliyor. Söyleşi, müziğin ardından yerini alıyor.[1]

Bu sıra dinleyicinin dikkatini şarkı aralarındaki ilişkilere çevirebilir: tek parçadan önce bir film, sonra kesintisiz bir albüm ve ancak sonunda konuşma. Üç etkinliğin programında ortak olan bu düzen, The Gore'u bir albüm olarak karşılamanın yolunu belirliyor. Görsellerin dinlemeyi yönlendirmesi de olası; dolayısıyla aynı sıra, sesin ayrıntılarını öne çıkarmak kadar bir sinema çerçevesi kurmaya da hizmet edebilir. Bestelemede bant döngüsü, sunumda filmden albüme geçiş: Junior Boys'un duyurusu, zamanın müzikte nasıl düzenlendiğine iki somut giriş veriyor.[1]