Malikânenin kapısında

Monkswell Manor’da kar, yabancıları aynı evin içinde tutuyor; cinayeti soruşturan polis çavuşunun gelişi, herkesin birbirine bakışını değiştiriyor. The Mousetrap’in tanıdık düzeni bu. Londra’daki St Martin’s Theatre’da 11 Kasım’dan itibaren o düzeni yeni bir topluluk oynayacak. Sarah Twomey ve Dan Nicholson, Mollie ile Giles Ralston’ı; Jonathan Cobb ise Dedektif Çavuş Trotter’ı canlandıracak. Hannah Chissick, Birleşik Krallık ve İrlanda turnesini yönetirken West End kadrosunun da başına geçiyor.[1]

Bu kadro değişimini okurken ev sahipleriyle soruşturmayı yürüten kişinin aynı anda el değiştirmesine bakmak gerekiyor. Polisiyede bilgi, oyuncular arasındaki alışverişin parçası: bir sorunun ne kadar beklendiği, cevabın kime yöneldiği, bir başkasının o sırada ne yaptığı kuşkuyu dağıtabilir. Yeni oyuncuların ortak çalışma alanı burada açılıyor. Aynı hikâyenin yeniden kurulması, rollerin tek tek doldurulmasından daha fazla eşgüdüm gerektiriyor. Bunun sahnede nasıl işleyeceği henüz oynanmamış bu kadroya ilişkin açık bir soru.[1]

Işığın ve sesin payı

Kadroya yeni bir teknik çerçeve eşlik ediyor. Dekoru Walt Spangler, ışığı Nic Farman, sesi Max Perryment tasarlıyor. Bir cinayet soruşturmasının aynı evde sürmesi, bu üç işi oyunculukla yakından ilişkilendiriyor: seyircinin hangi yüze baktığı, bir hareketi ne zaman fark ettiği ve sesin dikkati nereye taşıdığı gerilim için kullanılabilecek araçlar. Tasarımcıların duyurulmuş olması bu araçların nasıl kullanılacağını göstermiyor. Buna karşılık değişikliğin ölçeğini tarif ediyor: yeni oyuncular, yenilenen sahne dünyasının içinde birlikte bir ritim kuracak.[1]

St Martin’s Theatre’ın barlarını ve seyirci katlarındaki bezemeleri yenileyen Studio Shayne Brady’nin işi de aynı duyuruda yer alıyor. Seyircinin salona gelişini değiştirecek bu düzenleme, sahne ekibinin işinden farklı bir zaman diliminde çalışıyor: oyun başlamadan önce ve gösterim aralarında. Yapımcı Brian Fenty’nin yatırımın hikâye anlatımına hizmet edeceği yönündeki sözü bir amaç beyanı. Bu amacı değerlendirirken dekor, ışık ve sesin oyuncularla ilişkisine bakmak, binadaki yeniliklerin heyecanını doğrudan oyunculuk başarısına aktarmaktan daha açıklayıcı bir değerlendirme sunar.[1]

İki kasım gecesi

Takvim iki ayrı kasım gecesini ayırıyor. Yeni kadronun ilk gösterimi 11 Kasım; oyunun West End’deki 75. yılına girişi için düzenlenen gala 25 Kasım. İlk West End gösterimi 25 Kasım 1952’de yapılmıştı. Bu uzun geçmiş, yeni topluluğa hazır bir tanınırlık veriyor. Yine de galanın yıldönümü diliyle 11 Kasım’da devralınacak sahne işi farklı ağırlıklar taşıyor: kutlama oyunun geçmişini, kadronun buluşması ise o akşamki ilişkileri öne çıkarıyor.[1]

The Mousetrap’in bu yenilenmesindeki ilgi çekici gerilim, seyircinin bildiği adla henüz görmediği topluluk arasındaki mesafede. Chissick’in turne deneyimi süreklilik sağlayabilir; yeni kadro ve tasarımlar farklı bir alışveriş de doğurabilir. Her iki olasılık da duyuruyla bağdaşır. Sahnedeki asıl iş, Monkswell Manor’un sakinleri birbirlerine soru sorarken kuşkunun kimden kime geçtiğini anlaşılır tutmak. Uzun ömürlü bir polisiyenin sahnedeki hayatı, oyuncular arasındaki bu küçük el değiştirmelerde somutlaşıyor.[1]