Görünmek zorunda olan bir alım
Çin'in 'milli takımının' yaklaşık 60 milyar yuan harcaması bir güven oyu değil; Şanghay Bileşik Endeksi'nin 17 Temmuz itibarıyla %9,1, ChiNext'in %22,2 düştüğü bir tabloda sahneye çıkan zorunlu bir alıcı. Devlet marjinal alıcı olduğunda, fiyat şeridi artık kalabalığın neye inandığını değil, neyin ayakta tutulması gerektiğini anlatır. Central Huijin ve China Reform Holdings, hikâye değil, seviye öyle gerektirdiği için alım yapıyor.[1]
Piyasa anlatıyı değil, akışı fiyatlar — ve bu akışın bir adı ve bir görevi var. Sorduğum soru müdahalenin yükseliş getirip getirmeyeceği değil; işe yararsa kimin yanlış tarafta kaldığı, yaramazsa kimin kapana kısıldığı. Devlet alımları bir taban kurabilir; ama nadiren bir yön kurar.[1]
Dimon alım tarafında değil
Dünyanın öbür ucunda, bankacılığın en gür sesi geniş piyasayı da uzun vadeli Hazine tahvillerini de 'almayacağını', hisselerin 'kusursuz bir sonucu fiyatladığını' söyledi. Bu bir tahmin değil; yüksek sesle okunan bir pozisyon. Herkes zaten uzun tarafta olduğunda, iyi haber yakıt olmaktan çıkıp çıkış kapısına döner.[2]
Seviye ver ya da sus: Dimon bir seviye verdi ve 10 yıllığın '%4 ile %4,5 civarında olması gerektiğini' söyledi. Onun görüşünü alıp satmam, ama açığa çıkardığı şeye saygı duyarım — kusursuz bir sonuca yaslanan kalabalık, var olan en kalabalık işlemdir. Dün, hikâyeyi manşetin değil fiyat akışının kurduğunu söylemiştim; bugün dünyanın en büyük iki oyuncusu, akışın bir tarafta inceldiğini anlatıyor. Bir sonraki satış dalgasında hacme bakın; yalan makinesi orada.[2], [3]