Kuzey İsveç’te üç büyüme mevsimi boyunca huş dallarından çıkan uçucu bileşikler, artan böcek baskısıyla birlikte ölçüldü. Salgın yılında bazı salınımlar erken yaprak gelişiminde daha yüksekti; en yoğun beslenme döneminde ise karışım çeşitlendi. Hakemli saha çalışması, mevsimsel yaprak gelişimiyle böceklerin beslenmesini birlikte inceliyor. Ormanın toplam ısıtıcı veya soğutucu etkisi bu araştırmada hesaplanmadı.
Kuzey İsveç’teki Stordalen ormanında huş dallarından çıkan uçucu organik bileşiklerin miktarı ve karışımı, böceklerin beslenmesi yoğunlaştıkça değişti. Hakemli saha çalışması 2021’den 2023’e üç büyüme mevsimini kapsadı. 250 m uzunluğundaki hat çevresinde 256 bağımsız ağaç ölçümü yapıldı. Dal çevresindeki torbalardan toplanan bileşiklerle birlikte yaprak hasarı, tırtıl sayısı ve ağaç örtüsünün yeşilliği de değerlendirildi.[1]
Dallardaki ortalama tırtıl yoğunluğu 2021’de metre başına ikiden 2022’de ona, salgın yılı olan 2023’te ise 24’e yükseldi. Bazı terpenlerin ve azot içeren bileşiklerin salınımı yıllar arasında arttı; bileşik grupları aynı tepkiyi vermedi. Salgın mevsiminin içinde bazı salınımlar, erken yaprak gelişiminde en yoğun beslenme döneminden daha yüksekti. En yoğun dönemdeki karışım kimyasal olarak daha çeşitliydi. Miktar ve bileşim aynı zamanlamayla değişmedi.[1]
Salgından sonra huşlar yeniden yaprak verdi. Bazı bileşik gruplarının salınımı sürerken diğerlerinde düşüş görüldü. Yaprak gelişiminin kendisi de mevsimsel örüntüye katkıda bulunduğundan, erken dönemdeki yüksek düzeylerin tamamı böcek baskısına bağlanamıyor. Her ağaçtan yalnız bir kez, tek dal üzerinden örnek alındı. Böcek baskısı deneysel olarak atanmadı; doğal salgının gelişimi gözlendi. Araştırma, salınımların toplam iklim etkisini hesaplamadı.[1]
