İki gezegende çalışan tek bir döngü
MAVEN'in manyetometresi, Güneş Rüzgârı Elektron Çözümleyicisi ve STATIC iyon aygıtından gelen veriler, Mars'taki bazı auroraların küçük ölçekli bir Dungey çevrimiyle oluştuğunu gösterdi. Dünya'daki çevrimi de manyetik yeniden bağlanma sürüklüyor; ancak Mars'ın küresel alanı olmadığı için burada süreç, kabuktaki yerel manyetik bölgelerin üzerinde işliyor.[1]
Baş yazar Shaosui Xu, yeniden bağlanmayı beklediklerini; Dungey çevrimine benzeyen düzenin ise sürpriz olduğunu söylüyor. Sonuç, kabuksal manyetik bir bölgenin üzerindeki tek yerel olayı açıklıyor; Mars'a Dünya benzeri küresel bir manyetosfer atfetmiyor ve öteki Mars auroralarının kökenini açık bırakıyor. Üç aygıtın aynı yerel olayı desteklemesi bu dar iddiayı güçlendiriyor.[1]
Sonuçsuz bir tarama da gökyüzünü haritalar
Manchester Üniversitesi'nden Louisa Mason, yalnızca dört arşiv ALMA gözlemindeki 3. Bant verilerini, iki dar frekans penceresinde dar bantlı teknoimza adayları için taradı. Belirlenen eşiklerin üzerinde aday çıkmadı. Milimetre ve milimetre altı dalga boylarındaki bu ilk adımın hükmü yalnızca o veri ve pencerelere uzanıyor; gökyüzünün geri kalanı ile öteki sinyal biçimleri açık duruyor.[2]
Galaktik nüfus modellemesi de eski ALMA taramalarının Gaia kataloğundan sayılabilenden çok daha fazla yıldızı kapsayabileceğini gösterdi. Bu sayı model tahmininden geliyor; yıldızlar tek tek gözlenip doğrulanmış sayılmıyor. Sonuçsuz aramanın değeri tam burada: bir keşif ilan etmek yerine hangi veri, frekans ve eşiklerin gerçekten sınandığını kayda geçiriyor.[2]
Bulguyu aygıtın sınırıyla okumak
İki çalışma farklı türde kanıt üretiyor. MAVEN'de üç aygıt, parçacıklarla manyetik alanın aynı yerel çevrimdeki davranışını birleştiriyor. ALMA'da ise arşiv verisi ve önceden belirlenmiş eşikler, sonuçsuzluğun kapsamını çiziyor. MAVEN mekanizma benzerliğini, ALMA ise açıkça sınırlandırılmış bir sonuçsuzluğu ölçüyor.[1], [2]
Bundan sonraki gözlemler iki aygıt dünyasında farklı yönlere açılıyor. Mars'ta aynı yerel çevrimin başka kabuksal manyetik alanların üzerinde aranması, mekanizmanın ne kadar yaygın olduğunu gösterecek. SETI tarafında daha fazla ALMA gözlemi, daha geniş frekans kapsamı ve farklı sinyal türleri taranan uzayı büyütecek. Her yeni ölçüm, bu iki dar gözlem penceresinden birinin sınırlarını biraz daha ileri taşıyacak.[1], [2]