Perdenin iki tarafı

LeBron James’in geçiş hücumundaki pası Tyrese Maxey’ye ulaştı; Maxey topu yere vurmadan üçlüğü gönderdi. Cleveland farkı 10 sayıya inince mola aldı. Philadelphia’nın 29 sayıdan gelip 114-106 kazandığı maçta bu pozisyon, hücumun ne kadar kısa yoldan sonuca gidebildiğini gösteriyor. Maxey’nin 32 sayısına ve altı asistine bakarken o pasın öncesindeki savunmayı da hesaba katmak gerekiyor. İkinci yarıda Cleveland’ın hücumunu yavaşlatan değişiklik, Philadelphia’nın geri dönebilmesi için alan açtı.[1]

Nick Nurse, ilk yarıda orta alandaki ikili oyunları savunmakta zorlandıklarını söyledi ve savunma eşleşmelerini değiştirdi. ESPN’in aktardığı GeniusIQ verisi, ilk yarıda Cleveland’ın 27 doğrudan perde kullanımında hücum başına 1,08 sayı ürettiğini gösteriyor. İkinci yarıda 20 kullanımın ortalaması 0,56. Hem örnek sayısı hem verim değişti. Bu ayrım önemli: Philadelphia yalnızca rakibin daha az hücum etmesinden yararlanmadı; bu belirli aksiyonlarda Cleveland’ın ortalama kazancı da düştü.[1]

Top kayıpları da ikinci yarının yönünü değiştirdi. ESPN’e göre Philadelphia bu bölümde yalnızca iki kez topu kaybederken Cleveland 15 kayıp yaptı. Topu elinde tutmak hücumun bir şutla bitme ihtimalini korur; rakibin kaybı da savunmayı yeni bir hücuma çevirebilir. Maxey’nin geçiş üçlüğü bu daha kısa hücum yolunun somut örneği. Her kaybın aynı şuta dönüştüğünü söyleyemeyiz, ancak iki takımın top kullanımı arasındaki fark geri dönüşün önemli bir parçası.[1]

Şutu mümkün kılan fark

Philadelphia üçüncü çeyreği 37-21 kazandıktan sonra son çeyreğe hâlâ sekiz sayı geride girdi. Joel Embiid’in Jarrett Allen üzerinden attığı orta mesafe şutu, ev sahibini son bölümde öne geçirdi. Bu yüzden geri dönüşü tek bir son şuta bağlamak akışı eksiltir. Önce farkın kapanması gerekiyordu. Cleveland ikinci yarıda 37 sayıda kaldı; ilk üç çeyrekte 30 sayı üreten Donovan Mitchell son çeyrekte yalnızca iki sayı ekleyebildi.[1]

Savunma eşleşmelerindeki değişiklikle verimdeki düşüş aynı maçta yan yana duruyor. Yine de tek bir yarı, değişikliğin kalıcı etkisini ölçmeye yetmez. Cleveland’ın şut isabetindeki dalgalanma veya kullandığı hücumların dağılımı da farkı açıklayabilir. Nurse’ün hamlesini değerli kılan, belirli bir aksiyona karşılık gelmesi; onu kanıtlanmış bir takım kimliğine dönüştürmek içinse daha fazla maç gerekir. Bu galibiyetin savunma açıklaması, o sınır içinde güçlü.[1]

Philadelphia için taşınabilir ders, topa daha iyi sahip olmakla ortadaki perdeyi daha iyi savunmayı birlikte düşünmek. Birincisi kendi hücumunun kaybolmasını önlerken ikincisi rakibin aynı aksiyondan aldığı getiriyi sınırladı. James’in maçtan sonra bu tür geri dönüşlere sürekli güvenemeyeceklerini söylemesi de bu hesabı tamamlıyor. Sonuç tabelada 114-106; tekrar üretmeye değer tarafı ise 29 sayılık açığın kendisi değil, o açığı kapatırken değişen hücum ve savunma koşulları.[1]