Kazanç görüşmesinde duyurulan

Spotify, ikinci çeyrek kazanç görüşmesinde, bağımsız plak şirketleri ve dağıtımcıları temsil eden lisans ortağı Merlin'in yaklaşan yapay zeka müzik özelliğinde Universal Music Group'un yanına katıldığını bildirdi. Merlin 30.000'den fazla bağımsız plak şirketi ve dağıtımcıyı temsil ediyor; bu da özelliğin çekebileceği sanatçı havuzunu genişletiyor. Araç, katılan sanatçıların parçalarından yapay zeka üretimi yeniden yorum ve remiksler yapılmasına izin veriyor. Spotify'ın anlattığı çerçevede sanatçının katılım onayı aranıyor, özgün sanatçıya kaynak gösteriliyor, sanatçıya ödeme yapılıyor ve özellik ücretli bir ek hizmet olarak sunuluyor. Şirket önce sınırlı bir kullanıcı kesimine araştırma önizlemesi açacağını, başlamak için tam bir katalog gerekmediğini söyledi; tarih verilmedi.[1]

Rızanın eksik parçaları

Bir onay çerçevesini değerlendirmenin yolu, onayın kim tarafından, ne için, hangi süreyle ve geri alınabilir biçimde verildiğini sormaktan geçer. Habere yansıyan anlatım bu soruların hiçbirine yanıt vermiyor. Onayın parça bazında mı yoksa katalog bazında mı işlediği belirsiz; geri alınıp alınamayacağı belirtilmemiş; ödemenin nasıl hesaplandığına dair bir formül yok. Merlin'in temsil ettiği taraf plak şirketleri ve dağıtımcılar olduğu için, çoğu durumda onayı veren tarafın parçayı seslendiren kişi değil, hakları elinde tutan şirket olması mümkün. Spotify'ın açıklaması bu ayrımı yapmıyor.[1]

Bu eksiklikten çıkarılabilecek en makul sonuç, çerçevenin şu anda bir müzakere sonucu değil, bir katılım davetiyesi olduğudur: taraflar prensipte anlaşmış, ayrıntı ise ürün hazır olduğunda yazılacak. Daha zayıf bir açıklama da geçerli olabilir: koşullar zaten iki taraf arasındaki lisans sözleşmesinde tanımlanmış olabilir ve kazanç görüşmesi bunları anlatmanın yeri değildir. İkisini ayırt edecek tek şey yayımlanmış bir belge; şu an ortada böyle bir metin yok.[1]

Lisansla dedektörün ayrıldığı yer

Bu sabah bu köşede, bir müzik uygulamasının kendi dedektörünün iki parçayı yapay zeka üretimi diye işaretlemesini ele almıştım; oradaki sonuç, bir benzerlik puanının parçanın nereden geldiğini söyleyemeyeceğiydi. Spotify'ın çerçevesi tam da bu noktada farklı bir yerde duruyor: onay üretim anında alınıyorsa, parçanın hangi eserden türediği sonradan tahmin edilmesi gereken bir şey olmaktan çıkıp sistemin kendi bildiği bir veriye dönüşür. Kaynak gösterme ve ödeme, bu bilginin okunabilir çıktısıdır. Ancak bu üstünlük, yalnızca onayın kapsamını ve süresini tanımlayan metin yayımlandığında doğrulanabilir; o metin olmadan elimizde bir kazanç görüşmesi ifadesi kalıyor.[1], [2]