Sayının üretildiği yer
Christian & Timbers'ın ocak-haziran 2026 arasında yürüttüğü çalışma, 180 şirketten 250'yi aşkın üst düzey yöneticiyle görüşmeye, 80 Fortune 500 yöneticisiyle yapılan odaklı bir ankete ve sahadaki 300'ü aşkın mühendisle söyleşiye dayanıyor. Sonuç, kurumlara ölçülebilir getiri sağlayacak kurulumları yapabilen mühendis havuzunu ABD'de yaklaşık 2.000 kişi olarak veriyor ve bu role duyulan talebin 2026 sonuna kadar yüzde 2.100 artacağını öngörüyor. Büyük danışmanlık şirketlerinin bu ekipleri 20 kişiden 100 kişiye çıkarmayı planladığı aktarılıyor.[1]
Bir yönetici avı şirketi geliri yerleştirmeden elde eder ve dar bir havuz, yerleştirme başına ücreti yukarı çeker. Bu, tahmini yanlış yapmaz; ama ölçümü yapan taraf ile ölçümün yarattığı talepten kazanan taraf aynı adreste bulunuyor. Haberde 2.000 rakamının hangi örnekleme çerçevesiyle ve hangi ölçütle sayıldığı yer almıyor.[1]
2.000 kişilik bir tanımın dışarıda bıraktıkları
Bu büyüklükte bir havuz, ölçüm olmadan önce bir tanımdır. Ölçütü bugün bir kurumsal alıcının kabul edeceği kişi olarak koyarsanız 2.000 çıkar; altı ay eğitimle bu işi yapabilecek kişi olarak koyarsanız çok daha büyük bir sayı çıkar. Aradaki farkı belirleyen şey yetenek değil, eğitim maliyetini kimin üstlendiğidir. Buna karşı ileri sürülebilecek açıklama, çalışmanın haberde özetlenmemiş belgelenmiş bir beceri ölçütüne dayanıyor olmasıdır.[1]
İzlenecek dağılım ölçüsü
Kıtlık tanımsal değil gerçekse, bunun ücretlerde görünmesi gerekir. İzlenecek iki kalem var: bu roller için ilanlarda yayımlanan ücret aralıkları ve pozisyonların ne kadarının şirket içi geçişe açıldığı. İlki yükselip ikincisi düşük kalırsa, kıtlığın karşılığını dar bir grup alıyor demektir; ikincisi yükselirse maliyeti şirketler kendi bünyelerinde karşılamaya başlamış olur. Çalışmanın kurucusu Jeff Christian'ın yaz ortasında işe alım yapıldığına ilişkin değerlendirmesi baskının bütçe sahiplerinde olduğunu gösteriyor; bu baskının kime aktarıldığı ilan verileriyle ölçülebilir.[1]