İlk gecenin girişleri ve eşlikleri

Jay-Z, SoFi Stadium’daki ilk geceyi Hovi Baby ile açtı. İkinci gece başa The Watcher 2 geçti. Reasonable Doubt’ın otuzuncu yılı için hazırlanan turnenin son durağında bu küçük yer değişikliği, programın nasıl okunduğunu değiştiriyor. Dinleyicinin albüme dönüşü, farklı bir şarkının ardından başlıyor. Yıldönümünün sabit kalan adı altında, iki ayrı giriş kuruluyor.[1]

İlk gecede Blue Ivy Carter’ın görevi de somuttu: The Story of O.J. ile Dead Presidents / Dead Presidents II sırasında piyano çaldı. Scarface ise This Can’t Be Life ve Mind Playing Tricks on Me için geldi. Konukların adıyla birlikte çaldıkları ya da söyledikleri parçayı anmak, aynı sahnedeki farklı katkıları işitilebilir bir programa dönüştürüyor. Piyano eşliği ile ortak söylenen bölüm, dinleyiciye farklı ilişkiler sunuyor.[1]

Ana programın ardından John Legend ve DJ Khaled, sekiz dakikayı aşan God Did için sahneye çıktı. Böylece ilk gecenin son sözü daha uzun bir ortak icraya bırakıldı. Public Service Announcement ana programı kapatmıştı; ek bölüm bu kapanışın ardından geldi. Şarkıların sırası, aynı gecede önce Jay-Z’nin kendi kapanışını, ardından başka seslerle genişleyen bir son bölümü kuruyor.[1]

Konuk parçalarının açtığı bölüm

İkinci gece Too $hort, Blow the Whistle Freestyle ile 2006 tarihli Blow the Whistle’ı birleştiren bölümde yer aldı. Sonraki konuk bölümünde Dr. Dre ve Snoop Dogg vardı: The Next Episode, California Love, Nuthin’ but a G Thang ve Still D.R.E. Bu sıralama, yıldönümü repertuvarının içine konukların parçalarını yerleştiriyor. Konuk seçimi kadar, onlara ayrılan şarkı dizisi de konserin biçimini belirliyor.[1]

Nipsey Hussle’ın anılması ise On to the Next One’ın yanına Last Time That I Checc’d parçasını getirdi; Hussle & Motivate sırasında fotoğrafı yansıtıldı. Benim için buradaki önemli karar, anmanın çalınan parçaların arasına yerleşmesi. Los Angeles’taki kapanış, yerel bir müzisyenin adını şarkılar arasındaki bağla taşıyor. Bu bağı repertuvarda izlemek mümkün; icranın ses rengi hakkında hüküm vermek içinse yalnız şarkı listesi yetmiyor.[1]

Son gecenin listesi Public Service Announcement ile tamamlandı. İlk gecede ek bölüme açılan aynı parça, ikinci gecede son noktada duruyor. Yıldönümü konserini ilginç kılan da bu esneklik: bir albümün geçmişi, bugün sahnede kimlerin hangi parçaya katıldığıyla yeniden düzenleniyor. Dinleyici açısından karşılaştırmanın verimli yeri, konuk sayısından önce bu girişler, eşlikler ve kapanışlar.[1]