Temadan çalgıya
Billy Strings’in Baltimore’daki He-Man gecesine programın içinden bakınca, kostümün yanında bir düzenleme işi görüyoruz. Sanatçı, konserden sonra yaptığı açıklamada Masters of the Universe’ün bazı temalarını gitarlar için yeniden hazırladığını, Prince Adam ile Teela’s Quest adlı iki parça da yazdığını anlattı. Burada bir çizgi dizi dünyası, çalgıcıların çalışacağı bir eser listesine dönüşüyor. Benim için gecenin müzikal odağı bu dönüşüm: ekranda karaktere ve sahneye eşlik eden bir tema, konserde kendi başına dinlenen bir parçanın sorumluluğunu üstleniyor.[1]
Gitar için düzenlemek, başka bir ortamda kurulmuş bir fikrin hangi özelliklerinin taşınacağını seçmek demek. Melodinin tanınması, ritmin sürdürülmesi ve çalgılar arasındaki görev paylaşımı bu seçimin olası parçaları. Strings’in açıklaması, temaları gitarlar için çalıştığını doğruluyor; bu görevleri konserde nasıl çözdüğünü ise tek başına anlatmıyor. Yine de hazırlık aşamasındaki somut tercih değerli: müzisyen, elindeki çalgılara bir repertuvar uyarlıyor ve o repertuvarın içine yeni beste koyuyor. Dinleyicinin tanıdığı dünya ile o gece için üretilen malzeme aynı programda yan yana geliyor.[1]
Bir gecenin eser listesi
Eser sırası bu ortak dünyaya birkaç farklı yoldan bağlanıyor. Açılıştaki He-Man temaları doğrudan dizinin müziğini getiriyor. 4 Non Blondes’un What’s Up? şarkısı ise He-Man görüntüleriyle dolaşan internet videosuna gönderme yapıyor. Programın devamında Snap!’in The Power, Slayer’ın Skeletons of Society, Foo Fighters’ın My Hero ve Sheryl Crow’un Strong Enough parçaları var. Aynı geceye alınan bu şarkıların bağı, yalnızca aynı sanatçı tarafından çalınmalarıyla kurulmuş olmuyor. Dizi müziği, internet üzerinden oluşmuş bir çağrışım ve başlıklardaki kahramanlık ile güç sözlüğü, repertuvarı seçmek için ayrı yollar sunuyor.[1]
Bu kadar farklı malzemeyi bir gecede buluşturmak, ortak hazırlığı da gündeme getiriyor. Strings, grubunun eserler üzerinde yoğun çalıştığını söyledi; Molly Tuttle ile Sierra Hull’un katılımından ve Traverse City’den eski müzisyen arkadaşlarıyla yeniden çalmaktan duyduğu memnuniyeti anlattı. Programın tema etrafında kurulması, farklı şarkılar arasında dinleyici için bir bağlantı sağlayabilir. Bu benim çıkarımım; aynı bağı, tema yerine konuk müzisyenlerin ortaklığı da kurmuş olabilir. Geceden çıkarılabilecek verimli program fikri, tanıdık bir dünyayı ödünç alıp onun için düzenleme, yeni beste ve konuklu icra arasında somut işler bölüştürmek. Böyle bakınca He-Man, prova masasına kadar uzanıyor.[1]