Aryanın ardından romans
Emma Marhefka, Operalia finalinde Bellini’nin La sonnambula operasından Ah, non credea mirarti aryasını söyledi. Zarzuela dalına ise Lecuona’nın Maria La O yapıtından Mulata infeliz romansıyla katıldı. Şanghay’daki finalde iki farklı yapıt aynı soprano üzerinden buluştu. Marhefka, opera birinciliğinin yanında Pepita Embil zarzuela ödülünü de aldı. Programın okura verdiği somut bilgi bu genişlik: kazananın adı kadar, o adı taşıyan repertuvar da duyuruluyor.[1]
Opera ve zarzuelanın ayrı ödül başlıkları altında değerlendirilmesi, aynı şarkıcının birden fazla repertuvarla tanınmasına alan açıyor. Marhefka’nın iki sonucu, bu olanağın finalde kullanıldığını gösteriyor. Benim için burada anlamlı olan, birincilik haberinin tek aryaya daralmaması. İki eserin adını birlikte tutmak, şarkıcının o gece hangi müzikle ortaya çıktığını anlatıyor; dinleyiciye de sonraki programlarını karşılaştırmak için belirli bir başlangıç veriyor.[1]
Aynı orkestra önünde farklı sonuçlar
Vladyslav Buialskyi, Rossini’nin La Cenerentola operasından Sia qualunque delle figlie ile erkek sesleri birinciliğini aldı. Marhefka ile Buialskyi, izleyici ödüllerini de kazandı. Finalde Şanghay Müzik Konservatuvarı Senfoni Orkestrası vardı; konseri Nayden Todorov yönetti. Böylece ses türü, yapıt seçimi ve orkestralı icra, ödül isimlerinin arkasındaki somut çerçeveyi oluşturuyor. Soprano ile basbaritonun aynı akşam aldığı sonuç, aynı parçayı söyleyen iki sesin doğrudan karşılaştırması olarak okunamaz.[1]
Tessa McQueen ile Junhyeok Felix Park ikinci, Roman Chabaranok üçüncü oldu. McQueen’in ayrıca Birgit Nilsson ödülü alması, ana sıralamanın dışında başka bir tanınma yolu bulunduğunu gösteriyor. Bu yapı, genç şarkıcıyı yalnızca derece numarasıyla tarif etmenin ne kadar çok bilgiyi dışarıda bıraktığını düşündürüyor. Sonuçları izleyen dinleyici için işe yarayan okuma, ses türünü ve söylenen eseri dereceyle birlikte tutmak. Marhefka söz konusu olduğunda bu başlangıçta Bellini’nin aryası ile Lecuona’nın romansı yan yana duruyor.[1]