Night Vision’da yer açmak

La Roux’un yeni albümü Old Flames’ta düzenleme için verdiği somut örnek Night Vision. Elly Jackson, melodilerin üst üste yığılmasını önlemek için bir motifi geri çekip diğerini öne çıkardığını anlatıyor. Beste, yapım ve düzenlemeyi üstlenen aynı kişinin burada yaptığı iş, yeni bir ses eklemek kadar mevcut seslerin sırasını belirlemek. Şarkının hangi anda hangi melodiyi taşıdığı, Jackson’ın anlattığı çalışma biçiminin merkezinde duruyor.[1]

Jackson bu inceleme biçimini önceki albümü Trouble in Paradise üzerinden de anlatıyor. O çalışma sırasında Tom Tom Club’daki bir motifin sağ ve sol kanallar arasında nasıl dolaştığını çözmeye uğraşmışlar: tek bir klavye çizgisi mi, yoksa birlikte tek motif gibi duyulan üç ayrı çizgi mi? Soru çalgının adına değil, parçaların birbirine bağlanışına yönelik. Old Flames için SWV’nin Right Here’ını, All Saints’i ve Mariah Carey’nin Heartbreaker’ını anması bu yüzden yalnızca bir esin listesi sayılmaz. Aranan, tanıdık tınının arkasındaki kurgu.[1]

Yeni albümde değişen yalnızca bu ses dağarcığı değil. Jackson şarkı sözlerinde dürüst olmakla her kişisel ayrıntıyı açıklamak arasında ayrım yapıyor. Aynı şarkının iki kıtası, hayatının ayrı olaylarından gelebiliyor. Dinleyicinin her kişiyi ve olayı teşhis etmesi gerekmiyor; şarkının kendi başına kurulması gerekiyor. Bestecilik açısından bu önemli bir ölçü: yaşanmış malzeme, albümde yer almak için biçim bulmak zorunda. Jackson’ın anlattığı melodik ayıklama ile sözlerdeki seçicilik, bu emeğin iki ayrı tarafını gösteriyor.[1]

Ayıklamanın zamanı

Old Flames, Supervision’dan altı yıl sonra yayımlandı. Jackson, yeni albümün fikirlerini dört ya da beş yıllık bir dönemden seçtiğini, birkaç hafta çalıştıktan sonra dinlemeye ara verdiğini söylüyor. Bu aralar, tamamlanmış sanılan bir düzenlemeye yeniden mesafe kazanmak için kullanılmış. Üstelik Jackson nota okumadığını ve ayıklamanın zaman aldığını belirtiyor. Buradaki çalışma temposunu, tek başına çok sayıda yeni şarkı yazma hızından ölçmek bu nedenle albümün nasıl hazırlandığını eksik anlatıyor.[1]

Dinlemeye verilen araların, melodiler arasındaki öncelikleri yeniden duymayı kolaylaştırmış olabileceğini düşünüyorum. Bu, Jackson’ın anlattığı çalışma düzeninden çıkardığım sınırlı bir yorum. Aynı ayıklama ihtiyacı, çalışma aralıklarından bağımsız olarak çok sayıda melodik fikir üretmesinden de doğmuş olabilir. Röportaj bu iki etkiyi birbirinden ölçerek ayırmıyor. Yine de hem ara verme hem düzenleme üzerine söyledikleri, bir şarkıyı bitirmenin yeni fikirleri biriktirmek kadar bazılarına yer açmayı da gerektirdiğini düşündürüyor.[1]

Bu ölçüyü dinleyiciye taşıyan güçlük, Bulletproof’un hâlâ tanıtımın en kısa yolu olması. Jackson, Hilary Duff turnesinde kendisini önce o şarkıyla tanıyan dinleyicilere diğer müziğini sunabildiğini söylüyor. Fakat hitin bilinirliği, besteyi ve düzenlemeyi kimin yaptığını açıklamıyor. Old Flames üzerine verdiği ayrıntılı örnekler bu boşluğu dolduruyor. Night Vision’daki melodik sıralama, söyleşiyi bir kişisel dönüşüm hikâyesinden çıkarıp bestecinin verdiği karara bağlayan örnek. Albümde izlenecek şey, ünün büyüklüğünden önce bu kararın nasıl işlediği.[1]