Bir mezar için açılan çukur

Redo Hauptshammer, karısını gömmek için donmuş toprağı kazar. Karşısına bir süvari çıkar. Sonraki kazılarda eski ve gelecek savaşların askerleri belirir. Vicente Luis Mora, Centroeuropa’da Redo’nun bulduğu cesetlerin sayısını her bölümde ikiye katlıyor. Bölümler de giderek uzuyor. Bir kişinin ölüsünü gömmek için açtığı yer, okurun sayfada gittikçe daha çok zaman geçirdiği bir mezarlığa dönüşüyor.[1]

Çevirinin bölüm hesabı

Rahul Bery’nin İngilizce çevirisi önce Britanya’da Peninsula Press’ten çıktı. Çevirmen, Bellevue Literary Press’in ABD Ulusal Kitap Ödülü’nü alan baskısı için metni yeniden elden geçirdi. Mora, bölüm uzunlukları arasındaki oranın korunmasını yeterli bulmuştu. Bery, İspanyolca metindeki bölüm bölüm sözcük sayısını da tutturmayı seçti. Bir cümle kısaldığında ya da bir sözcük değiştiğinde bölümün hesabı yeniden açılıyordu. Bery’nin anlattığına göre, ilk Britanya baskısına giden metinde düzeltmeler bile yeni ayarlamalar gerektirdi.[1]

Mora’nın önerdiği oranı izlemek, çevirmene tek tek cümlelerde daha geniş bir alan bırakırdı. Bery’nin seçtiği sıkı ölçü ise her kazı bölümü uzatırken, okurun sayfada geçirdiği süreyi İspanyolca baskıdakine yakın tutuyor. Romanın İngilizce çevirisinde bu düzen, toprağın Redo’ya açtığı işin büyüklüğünü hissettiriyor. Her buluntu, çiftçinin üstüne bir iş daha yüklüyor. Okur da bir sonraki bölümde o toprağın başında daha uzun kalıyor.[1]