Batıdaki havuz doğuya yürürken
Normal bir yılda alize rüzgârları, batı Pasifik'teki düşük tuzluluklu yüzey suyu havuzunu batıda tutar. ESA'nın SMOS ve NASA'nın SMAP uydularından derlediği görüntüde, gelişmekte olan 2026 El Niño'su bu düzeni gevşetiyor: havuzun doğu kenarı, derin konveksiyon ve yoğun yağış kuşağıyla birlikte doğuya kayıyor. Bu bir tuz haritasından fazlası; okyanusa nerede tatlı su girdiğini ve su kütlelerinin nereye taşındığını gösteren bir iz.[1]
Yağışın arttığı bölgeler tatlılaşırken buharlaşmanın ağır bastığı bölgeler daha tuzlu hale geliyor. Tuzluluk, sıcaklıkla birlikte deniz suyunun yoğunluğunu belirliyor; yoğunluk da ısıyı taşıyan akıntıların bir parçası. Böylece aynı El Niño hem ısı bütçesinde hem su bütçesinde iki ayrı fiziksel iz bırakıyor.[1]
İkinci ölçü, birincinin yerine geçmiyor
Deniz yüzeyi sıcaklığı El Niño'nun tanımlayıcı özelliği olmaya devam ediyor. Tuzluluğun önerdiği kazanç başka: yağışa, buharlaşmaya ve yüzey akıntılarına hızlı yanıt veren tamamlayıcı bir değişken eklemek. Biri okyanusun ne kadar ısı taşıdığını, öbürü tatlı suyun nerede girip çıktığını yaklaşık olarak anlatıyor; ikisini birlikte okumak, bağlı okyanus-atmosfer sisteminin tek göstergede kaybolan kısmını görünür kılıyor.[1]
Buradaki sınır, güzel bir eşzamanlı görüntünün erken uyarı olmadığıdır. 2026 örüntüsü gelişmekte olan olayı izliyor; tuzluluğun sıcaklıktan önce düzenli biçimde değiştiğini henüz göstermiyor. Yağış ve akıntıların olaydan olaya değişmesi de sinyali öne çekmek yerine gürültüye çevirebilir.[1]
Erken sözü bir indeks sınayacak
Araştırmacılar şimdi ENSO'ya özgü bir deniz yüzeyi tuzluluğu indeksi geliştiriyor. Doğru sınama, aynı geçmiş olaylarda sıcaklık indeksinin yanına tuzluluğu ekleyip öngörü süresi ile hata payının gerçekten iyileşip iyileşmediğine bakmak; ardından aynı hesabı ileriye dönük tahminlerde kilitlemek. Tuzdan yapılmış ikinci ibre ancak birinci ibreden önce ve tutarlı biçimde hareket ederse erken uyarı sayılacak.[1]