Tasarımın taşıyabileceği yük
Çalışma CoCo araştırmasına katılan 42 sağlık çalışanını kapsıyor ve ölçümler aşı öncesi ile sonrası olarak alınmış. Rastgeleleştirme yok, aşılanmamış bir karşılaştırma grubu yok. Katılımcıların önceki aşılamalarının ortancası 4,5 ve yüzde 90'ı en az bir enfeksiyon bildirmiş. Böyle bir toplulukta aşı sonrası yükselen her değer, aşının etkisi kadar zaman içindeki doğal seyrin, mevsimsel karşılaşmanın ve önceki bağışıklığın olgunlaşmasının da toplamıdır. Tasarım bu bileşenleri ayırmıyor; ayırmayı hedeflemiyor.[1]
Başlangıç değerleri, sonuçların nasıl okunacağını da belirliyor. Sıfırıncı günde bağlanma değerleri keskin bir antijenik sıralama gösterdi: Wu01 için 2438, BA.1.1 için 903, XBB.1.5 için 621, JN.1 için 84,1, KP.2 için 46,7, KP.3 için 54,4, XEC için 18,7. Başlangıç değerleri ile kat değişimi arasında ters yönlü bir bağıntı bulundu; en büyük kat artışları tabanın en düşük olduğu varyantlarda çıktı. Bu, tavanla sınırlı bir güçlenmenin beklenen görüntüsüdür ve göreli artışı mutlak kazançla karıştırmamak için yeterli sebeptir. 18,7'den başlayan bir değerin üçe katlanması ile 2438'den başlayan bir değerin aynı oranda artması, bağışıklık açısından aynı şey sayılmaz.[1]
Sınırlılıklar bölümünün hakkını vermek
Yazarlar sınırlılıklar bölümünde, bu türden çalışmalarda alışılmış olandan daha açık davranıyor. Gözlenen kayışın JN.1 uyarlı hatırlatma dozunun mu yoksa önceki karşılaşmaların oluşturduğu hazırlıklı olgunlaşmanın mı ürünü olduğunu kesin olarak belirleyemediklerini yazıyorlar. Katılımcıların gönüllü sağlık çalışanları olması nedeniyle topluluğun kendi kendini seçme yanlılığı taşıyabileceğini ve genel nüfusu temsil etmeyebileceğini belirtiyorlar. Kritik nokta da şu: JN.1 uyarlı aşının yetkilendirildiği tarihte, önceki karşılaşması az olan bir karşılaştırma topluluğu kurmak uygulamada olanaksızdı.[1]
Bu sonuncusu bir mazeret sayılmamalı; bir tanıdır. Bir tasarımın ideal olmaması ile o tasarımın seçilebilir olmaması ayrı şeylerdir; dördüncü pandemi yılında karşılaştırma grubu talep etmek, var olmayan bir nüfusu talep etmek anlamına gelir. Doğru soru, çalışmanın kontrolsüz olup olmadığı yerine, kontrolsüz bir çalışmadan çıkarılabilecek sonucun sınırlarına uyulup uyulmadığıdır. Burada uyulmuş: yazarlar boyunca ilişkilendirme dili kullanıyor, mekanizma iddiasını yedi bağışçıdan alınan örneklerin tek hücre dizilemesine dayandırıyor ve nedensel katkıları ayırmak için bağışıklığı olmayan kişilerde ileriye dönük çalışmalara ve tanımlı takvimli kontrollü şemalara ihtiyaç duyulduğunu kendileri söylüyor. Kaç kişide sorusunun cevabı hâlâ kırk iki; ama bu kırk ikiden ne çıkarılabileceği doğru yazılmış.[1]