Üç bitirişin yolu
Boston’ın 107-103 kazandığı maçta Knicks’in 16-5’lik serisi farkı bire indirdiğinde, Jayson Tatum’ın önünde daralan bir skor vardı. Cevabı üst üste üç basket oldu. İlkinde Josh Hart’a karşı başladığı hücumdan orta mesafe şutu çıkardı. Sonraki isabetini yine Hart’a karşı köşeden buldu. Üçüncüsünde ise perde, karşısına Karl-Anthony Towns’ı getirdi; sol kanattaki şut aldatmasını üçlük izledi. Aynı oyuncunun bitirdiği bu hücumlarda şut yeri ve savunmacı sabit kalmadı.[1]
Bu dizide benim için belirleyici ayrıntı, hücumu aynı elde tutarken başlangıcı değiştirebilmek. Hart’a karşı orta mesafeden ve köşeden gelen iki isabet, topun tekrar Tatum’a gitmesini anlaşılır kılıyor. Son hücumdaki perde ise Towns’ı savunmaya çekiyor. Buradan çıkarılabilecek sınırlı sonuç, Boston’ın son bölümde yaratıcısını değiştirmenin dışında bir seçeneğinin de bulunması: aynı bitiriciye farklı bir eşleşme hazırlamak. Üç basketin üçünün de zor şutları sokan Tatum’dan gelmesi, bu tercihin payını tek başına ölçmeyi engelliyor.[1]
Tatum’ın 36 sayısı bu son bölümün arkasındaki üretimi gösteriyor: 26 şutta 14 isabet, dokuz ribaund ve yedi asist. Açılış maçındaki karşılığı 23 şutta altı isabetle 13 sayı ve 11 asistti. Bu iki maçtan kalıcı bir hücum hiyerarşisi çıkarmak erken. Yine de New York karşısındaki kapanışta görev paylaşımı açık: topu bitiren kişi aynı kalırken, ona kalan alan ve karşısındaki savunmacı hücumdan hücuma değişiyor.[1]
Aradaki hücumlar da skora dahil
Kapanışı yalnızca Boston’ın art arda isabetlerine indirgemek, aradaki New York hücumunu da kaybettirir. Tatum’ın ilk basketinden sonra Towns hücum faulü yaptı. Köşeden gelen ikinci basketin ardından OG Anunoby’nin iki serbest atışı skoru 103-100’e getirdi. Tatum’ın Towns’a karşı üçlüğü bu sıranın devamında geldi. Boston’a kalan her hücum, rakibin önceki pozisyonda ürettiği ya da üretemediği sonucun üzerine kuruldu.[1]
Bu yüzden üç basketi, tüm hücum düzeninin çözüldüğünün kanıtı saymıyorum. Bir başka makul açıklama, Tatum’ın zor şutlardaki kısa bir isabet serisinin sonucu taşıması. Buna rağmen eşleşmenin değişmesi somut bir fark: Hart’a karşı iki bitirişten sonra, perde Towns’ı topun önüne koydu. Boston bu son bölümde hem yıldızının şutunu hem de ona başka savunmacı getiren hareketi kullandı. İkisini ayırmak, isabeti bütünüyle plana ya da bütünüyle bireysel beceriye yazmaktan daha açıklayıcı.[1]
New York’un farkı bire kadar indirmesi ile Boston’ın kazanması aynı maçın iki ayrı gerçeği. Tatum’ın kapanışı, daralan marjda aynı oyuncuya farklı şut yerlerinden dönmenin bir örneği. Orta mesafe ve köşeden gelen basketleri, perde sonrası sol kanat üçlüğü izledi. Skoru taşıyan el değişmedi; o ele hazırlanan hücum değişti.[1]