İlk dört parçanın vaadi
The Banner birinci, New Commission ikinci. Prong’un 6 Kasım için duyurduğu kendi adını taşıyan albüm, ilk iki şarkısını önceden açmış durumda. Yeni yayımlanan New Commission’ın hızlı davul vuruşları ve sert gitarları albüm tanıtımında öne çıkıyor. Fakat on bir parçalık sıralamayı bu iki şarkının devamı gibi okumak, grubun sunduğu programı daraltıyor. Üçüncü sırada The Uprising, dördüncü sırada Uncertain Truth var. Tanıtım, ilkinde elektronik ses dokularını, ikincisinde melodiyi vurguluyor. Albümün ilan edilen biçimi yalnızca hız değil, bu karşılaşma üzerine kurulu.[1]
Bu ayrımın önemi parça adlarında değil, sıralamanın işlevinde. Albüm bir thrash parçasından sonra elektronik dokuyu, ardından melodik cümleyi yerleştiriyor. Benim okumam, sertliğin tek çizgide artması yerine farklı araçlarla kurulmasının önerildiği yönünde. Bunun daha basit bir açıklaması da var: Tanıtım metni, aynı albümü farklı metal dinleyicilerine seslendirmek için türleri yan yana sayıyor olabilir. Açıklanan sıra, bu iki okumadan hangisinin kayıtta ağır bastığını çözmüyor. Yine de dinleyicinin karşısına çıkan vaadi kesinleştiriyor: New Commission bütün albümün yerine geçmiyor.[1]
Kadro ve baskının sınırı
Kadro üç kişi: gitar ve vokalde Tommy Victor, basta Christopher Dean, davulda Tyler Joseph. Miks ve son ses işlemleri Andy Sneap’e ait. Victor’ın albümü grubun en iyi ses veren çalışması diye nitelemesi bir değerlendirme; Sneap’in görevi ise açık bir yapım bilgisi. İkisini ayırmak gerekiyor. Elektronik dokuların anılması da sahnede dördüncü bir müzisyen bulunduğu anlamına gelmiyor. Albümün ses alanı ile grubun açıklanan kadrosu farklı bilgiler. Kapanıştaki Our Continuance için verilen düzenli vuruş, sert geçiş ve elektronik dokularla genişleyen nakarat tarifi, albümün başındaki karşıtlığı son parçaya kadar taşıyan bir tasarım öneriyor.[1]
Bir sınır daha var. Ana sıra Our Continuance ile on birinci parçada bitiyor. CD’ye Out Of Body ve Bananarama uyarlaması Cruel Summer ekleniyor. Bu iki şarkıyı ana programın devamı saymak, kapanışın yerini değiştirir. Oysa açıklanan baskı ayrımı, bir albümün sonu ile ek repertuvar arasına çizgi çekiyor. Prong’un önceki State Of Emergency albümünde Rush’ın Working Man uyarlaması vardı; burada uyarlama CD ekinde duruyor. Benim için belirleyici ayrıntı bu: Şarkıların yalnızca hangileri olduğu değil, hangi baskıda ve nerede yer aldığı. Bir grubun kendi adını taşıyan albümünü okumaya, o sırayı koruyarak başlamak gerek.[1]