Şarkının zamanı
U2’nin yeni şarkısı The Greatest Show on Earth’ün merkezinde geçmiş zaman var. Bono, grubun bir zamanlar dünyanın en büyük gösterisi olduğunu söylüyor. The Edge, hâlâ öyle olabileceklerini anlatan bir söz öneriyor; Adam Clayton ise bunun grubun kendi düşüncesi olduğunu belirten bir biçim istiyor. Aynı şarkı, üç ayrı zaman ve bakış açısı arasında dolaşıyor. Bono’nun anlattığına göre albümde kalan, ilk yazdığı söz. Tartışma, besteye eklenecek bir ses kadar söylenen cümlenin konumuyla da ilgili.[1]
Geçmiş zaman, şarkıcıyı kendi büyük döneminin ardından konuşturuyor. The Edge’in önerisi bir olanak bırakıyor; Clayton’ınki iddiayı sahibine bağlıyor. Sözü değiştirmek, şarkının muhatabıyla ilişkisini de değiştirebilir. Bu, grubun çalışma biçimine ilişkin bir yorum: Bono’nun ilk cümlesini korumasında ortak tartışma kadar, söylerken aradığı duygu da etkili olmuş olabilir. Kendisinin verdiği gerekçe, o sözü söylerken hissettiği şey. Bestecinin kararı burada dilbilgisiyle yorumun birleştiği yerde duruyor.[1]
Carnaval de Luz’daki başka bir şarkı, The Mirror Maker (Rosalía), ismini doğrudan eserin içinde taşıyor. Bono, İspanyol şarkıcı Rosalía’ya adanan bu parçanın fikrini önce grupla konuştuklarını anlatıyor. Sonra Rosalía’ya haber veriyor. Onun da söylemesi gerekip gerekmediği sorusuna verilen yanıt hayır. Albümdeki ince sesli söyleyiş, haberin anlatımında Rosalía’nın vokal hareketlerini çağrıştırıyor. Adanan kişiyle şarkıyı söyleyen kişinin ayrılması, bu parçanın duyurulan düzenlemesindeki somut tercih.[1]
Dört kişilik kadro
İrlandalı rock grubu U2, bestecilik paylarını eşit bölüştürdüğünü ve kararları birlikte aldığını söylüyor. Bu eşitlik içinde The Greatest Show on Earth’ün sözü Bono’nun istediği biçimde kalmış. Ortak çalışma, önerilerin her seferinde aynı oranda kabul edilmesini gerektirmiyor. Şarkı düzeyindeki bu örnek, grubun genel çalışma açıklamasından daha ayrıntılı: üyelerin önerileri biliniyor, tercih edilen cümle de biliniyor. Buna karşılık tek örnekten bütün albümün nasıl kararlaştırıldığını çıkarmak güç.[1]
Kadronun sınırı da bu çalışma biçiminin parçası. Boyun ameliyatından sonra toparlanan Larry Mullen, Las Vegas’taki Sphere gösterilerinde çalmamıştı. The Edge, onun yeniden hazır olmasını bugünkü U2 için temel koşul olarak anlatıyor. Dört kişinin birlikte kalmasına verilen önem, yeni albümün yalnız repertuvarını değil, o repertuvarı çalan topluluğu da tanımlıyor. Yeni şarkıları taşıyan topluluk, üyelerinin birlikte çalma kararıyla tanımlanıyor. Mullen’ın geri dönüşü bu nedenle grubun açıkladığı çalışma düzeninin içinde yer alıyor.[1]
Island etiketiyle 13 Kasım için duyurulan Carnaval de Luz, yaklaşık dokuz yıldır yeni malzemeden oluşan ilk U2 albümü olarak duyuruluyor. Albümde Dolly Parton’la düet de var. Bir parçada başka bir şarkıcıyla gerçekten sesler birleşiyor; Rosalía’ya adanan parçada ise başka bir sesin hareketleri U2’nin söyleyişine taşınıyor. Dinleyici açısından ayrım somut: konukla söylenen eser, bir sanatçıya yazılan eser ve grubun kendi geçmişine söylediği cümle, aynı albümde farklı söyleme ilişkileri kuruyor.[1]