Gelir tarafı ile maliyet tarafı
Gelir yüzde 9,25 artarak 21,064 milyar nairadan 23,013 milyar nairaya çıktı. Aynı dönemde vergi öncesi kâr yüzde 41,49 azalarak 9,958 milyar nairadan 5,827 milyar nairaya indi, vergi sonrası kâr yüzde 52,73 azalarak 8,136 milyar nairadan 3,846 milyar nairaya indi. Hisse başına kazanç 601 kuruştan 284 kuruşa indi.[1]
Doğrudan maliyetler yüzde 63,07 artarak 10,754 milyar nairaya ve yönetim giderleri yüzde 41,25 artarak 6,584 milyar nairaya çıktı. Kalem kalem bakıldığında ekipman işletme gideri yüzde 202,94 artarak 1,104 milyar naira, ekipman onarımı yüzde 117,81 artarak 2,374 milyar naira ve doğrudan işçilik yüzde 53,90 artarak 2,584 milyar naira oldu. Doğrudan maliyetin gelire oranı yüzde 31,31'den yüzde 46,73'e çıktı, brüt marj yüzde 68,69'dan yüzde 53,27'ye indi ve faaliyet marjı yüzde 47,60'tan yüzde 26,18'e indi.[1]
Hangi varsayım sonucu taşıyor
Onarım ve işletme kalemleri gelirden daha hızlı arttı ve bu, bakımı ertelenmiş, yaşlanan bir ekipman parkıyla tutarlı. Girdi fiyatı ile kur geçişi de aynı satırları yukarı taşır: ithal yedek parça ile akaryakıt maliyeti arttığında ekipmanın fiziksel durumu aynı kalsa bile onarım ve işletme gideri yükselir. Tablo 30 Haziran 2026'da kapanan altı aylık dönem için bağımsız denetimden geçmemiş olarak yayımlandı ve bu kalemlerde miktar ile fiyat ayrı verilmedi; iki açıklama arasında seçim yapmaya yetecek bilgi henüz yayımlanmış durumda değil.[1]
Duyarlılığı açıklanan oranlarla sınırlamak mümkün. Gelir aynı düzeyde kalsa ve doğrudan maliyetin gelire oranı yüzde 31,31'e dönse, brüt kâr yaklaşık 3,5 milyar naira artardı; bu, vergi öncesi kârda kaybedilen 4,131 milyar nairanın büyük bölümünü karşılıyor. Sonucu taşıyan varsayım tek bir orandır: doğrudan maliyetin gelire oranı. İzlenecek işaret de buradan geliyor, dokuz aylık tabloda bu oranın yüzde 46,73'ün altına inip inmediği.[1]