Kim geçebiliyor
Ticaret Shipki La geçidinde altı yıllık aranın ardından yeniden başladı ve ilk gün 16 tüccar yola çıktı. Güzergâh Himaçal Pradeş'in Kinnaur ilçesindeki Namgya sınır köyünden Tibet'e uzanıyor. Hindistan tarafından 72 ve Tibet tarafından 30 ürün grubuna izin veriliyor; alışveriş takas yöntemiyle yapılıyor ve tüccarların işlemlerini 72 saat içinde tamamlayıp dönmesi gerekiyor.[1]
Takas düzeni karşılığında verilecek malı gerektirdiği için elinde stok tutan tüccarı ödüllendiriyor; nakit ile alıp sonra satmayı planlayan küçük esnafın önüne bir stok şartı koyuyor. 72 saatlik süre gidiş dönüşü kapsadığı için de bu masrafı finanse edebilen ve satılamayan yükü geri taşıyabilen tüccarı ödüllendiriyor. Geçitten yararlanmayı sınırlayan asıl unsur böylece ödeme ve süre kuralı oluyor. Karşı ihtimal de duruyor: ilk günün düşük sayısı kademeli bir açılışı yansıtabilir ve izin belgesi olan tüccar sayısı açıklanmadı.[1]
Kamu harcaması ile faydanın ölçeği
Chhuppan'da 17 milyon rupi maliyetle bir ticaret merkezi kuruldu. Eyalet Gelir ve Bahçe Bitkileri Bakanı Jagat Singh Negi, tüccarların Birlik Ticaret Bakanlığı'nın belirlediği ithalat ve ihracat kurallarına titizlikle uymasını istedi. Kurulan kamu kapasitesi ile bu kapasiteyi kullanacak tüccar sayısı arasındaki oran, açılışın bir geçim önlemi mi yoksa sınırda varlık göstermenin bir aracı mı olduğunu belirleyecek.[1]
Bu soruyu kapatacak veriler zor değil: izin belgesi olan tüccar sayısı, geçitten bu sezon geçen ticaretin değeri ve tüccarların hangi köylerden geldiği. Bunlar yayımlanmadığı sürece 16 kişilik bir ilk gün, geniş bir bölgesel kazanç olarak sunulmaya elverişli kalıyor. İzlenecek işaret de aynı yerden geliyor: eyaletin izin belgesi olan tüccar sayısını açıklaması ve bu sayının 16'nın belirgin üzerine çıkması.[1]