Burada ayırt edilemezliğin anlamı

Gizli durumlar bu modellere iyi bir gerekçeyle ekleniyor: gözlenmemiş etkenleri soğuruyorlar, aksi halde bu etkenler incelenen özelliğe yazılırdı ve bunları eklemek tam da temkinli hamle olduğu için standart uygulama haline geldi. Bulgu şu: temkinli hamlenin kendisi sorunu yaratıyor. Gizli durumlar varken özellikten bağımsız her senaryo, sonsuz sayıda özelliğe bağlı senaryoyla uyuşuyor; yani olabilirlik hepsine aynı değeri veriyor ve hiçbir veri miktarı bunları ayırmıyor.[1]

Tutulması gereken sözcük asimptotik. Bu, daha büyük bir filogeninin ortalamayla eriteceği bir örnekleme gürültüsü değil; modeller sınırda da ayırt edilemez kalıyor. Öncül, Louca ve Pennell'in çeşitlenme modellerindeki uyuşmaya dair 2020 sonucu; alanda uygulamayı değiştirmiş ve yazarların burada devraldığı bir soruyu açık bırakmıştı: uyuşma o kurulumun bir tuhaflığı mıydı, yoksa genel bir özellik mi? Yanıtları, bu model ailesinde evrensel olduğu ve tarif ettikleri uyuşmanın ortaya çıkabilecek tek tür olduğu yönünde.[1]

Onarılabilen ve onarılamayan

Makale teşhiste durmuyor. Birbirinden ayırt edilemeyen modellerin kümesi olan tek bir uyuşma sınıfının içinde işleyen çözümsel bir yöntem sunuyor ve bu yöntem yerine konduğunda makroevrimsel çıkarımın ayakta kaldığını gösteriyor. Bu, genel bir uyarıdan daha dar ve daha kullanışlı bir sav; yazılımı değiştiren bir yöntem eleştirisiyle yalnızca üslubu değiştiren bir eleştiri arasındaki fark da burada.[1]

Ayakta kalan sorun, alanın yıllardır açıklamasız biçimde yakındığı bir başarısızlık: uyuşma sınıfları arasında model seçimi yüksek oranda yanlış pozitif üretiyor. Yazarların açıklaması, bunun model yanlış belirlenmesiyle birlikte model çoğalması dedikleri olgudan, yani aralarından biri kurulum gereği iyi uyacak aday modellerin birikmesinden kaynaklandığı. Bu bir mekanizma ve bilinen bir rahatsızlığı bir hakemin denetleyebileceği bir şeye çeviren de mekanizmadır.[1]

Yayımlanmış bir sonuca ne yapmalı?

Riskteki hamle belirli ve dar. Özelliğe bağlı bir modelin, farklı bir uyuşma sınıfından gelen özellikten bağımsız bir modelle karşılaştırılmasıyla elde edilen bir özellik etkisi sonucu, tam olarak burada tarif edilen yanlış pozitif riskini taşıyor. Bu hiçbir çalışmayı geri çekmiyor ve bunu bir geri çekme gibi okumak yanlış ders olurdu; değişen şey karşılaştırmanın neye izin verdiği. Yayımlanmış çözümlemelerin çoğu için bu, sonucun alternatife karşı desteklenmiş olmaktan çok veriyle bağdaşır biçiminde ifade edilmesi anlamına geliyor.[1]

Isırığı olan reform, bir denetim listesi maddesi yerine varsayılan karşılaştırmanın değişmesi ve bunun gözlenebilir bir işareti var: bu modelleri uygulayan yazılım paketlerinin sınıf içi karşılaştırmayı benimseyip benimsemediği ve önümüzdeki bir yılın makalelerinin aday modellerinin hangi uyuşma sınıfından geldiğini bildirip bildirmediği. Alternatif okuma, çözümsel yöntemin biyologların gerçekten uyarladığı model aileleri için kullanışsız çıkması; o durumda dürüst sonuç, daha iyi özellik etkisi savları yerine daha az sayıda sav olurdu.[1]