Kimler alındı ve neyle karşılaştırıldı?
Çalışmaya alınan hasta grubu dar ve doğru biçimde dar: bağışıklık kaynaklı trombositopenisi kortikosteroide ve önerilen en az bir sonraki tedaviye yanıt vermemiş erişkinler, birden çok merkezde merkezi bir ağ sistemiyle 108 ve 108 olarak rastgeleleştirildi. Birincil sonlanım noktası önceden altıncı ayda kalıcı yanıt olarak belirlenmişti; iyi bir günde ölçülen tek bir trombosit değeri değil. Bu ayrım, hasta için anlam taşıyan bir sayı ile yalnızca grafikte anlam taşıyan bir sayı arasındaki farkın büyük bölümünü oluşturuyor.[1]
Karşılaştırma kolu tek başına danazol. Bu, çalışmanın yanıtladığı soruyu belirli kılıyor: bu hasta grubunda danazole barisitinib eklemek yarar sağlıyor mu? Bir hematoloğun sırada başvuracağı tedavilerle kombinasyonun karşılaştırılması sorusunu yanıtlamıyor. Mutlak fark 25 puan, yani bir ek kalıcı yanıt için yaklaşık dört hastanın kombinasyonla tedavi edilmesi gerekiyor; seçenekleri zaten tükenmiş olmakla tanımlanan bir grupta bu iyi bir sayı.[1]
Hastalar ve bakım verenler hangi kolda olduklarını biliyordu; etkililiği değerlendiren araştırmacılar bilmiyordu. Laboratuvarda ölçülen trombosit sayısına dayanan bir sonlanım noktası için bu sıralama ölçümü makul ölçüde koruyor. Körlemenin kalkmasının dokunabileceği her şeyi korumuyor ve sonucu tutmanın dürüst yolu şu: etki, tek başına beklentiyle açıklanamayacak kadar büyük; beklenti dışlanmış değil.[1]
Yüz sekiz hasta güvenlilik hakkında neyi söyleyebilir?
Güvenlilik kümesi kombinasyon kolunda 108, tek ilaç kolunda 105; rastgeleleştirilenden üç kişi eksik, çünkü bu küme yalnızca en az bir doz almış hastaları sayıyor. En az bir istenmeyen etki bildirenlerin oranı yüzde 48,1 ve yüzde 44,7, aradaki fark 3,4 puan. Her iki kolda ikişer hasta istenmeyen etki nedeniyle çalışmadan ayrıldı ve birer hastada derece 3 veya daha ağır bir olay görüldü.[1]
Dikkatle okunduğunda bu sayılar iki şey söylüyor: eklenen ilaç bu dozda ve bu sürede görünür bir zehirlilik artışı yaratmadı, ve çalışma seyrek bir zararı bulacak büyüklükte hiç tasarlanmamıştı. Kol başına yaklaşık yüz hasta ve altı aylık izlemle, yüz hastadan azında görülen bir istenmeyen etki fark edilmeden geçebilir; ortaya çıkması bir yıl alan bir zarar ise hiç görülemez. Bunların hiçbiri çalışmaya yönelik bir eleştiri değil; ikisi de paydasının sınırları.[1]
Şu anda erişilebilen sürüm, derginin yayımdan önce daha fazla düzenlemeden geçeceğini belirttiği düzenlenmemiş kabul edilmiş metin. Faz 2 sonucu için bu, ondalıkları gevşek tutmak için bir neden; yönü gevşek tutmak için değil. Yön şu: hâlihazırda var olan iki ilaçtan kurulan bir kombinasyon, yardım edilmesi güç bir hasta grubunda daha büyük bir çalışmayı hak etti. Altı ayın ötesinde kalıcılık sorusu da o çalışmada yanıtlanacak.[1]