Kitabın adı iki yere gidiyor
Bir arkadaşın önerdiği kitabın adını hatırlamak, Amazon’un Bee için verdiği örneklerden biri. Alexa’ya sorup adı öğrenmek mümkün. Yeni Amazon.com bağlantısı açıldığında ise konuşmada anılan ürün, alışveriş sayfasında öneriye dönüşebiliyor. Aynı hatıranın iki ayrı işi var: söyleneni kullanıcıya geri getirmek ve satın alınabilecek bir ürün göstermek. Bee Frontier ile Bee Eclipse duyurusundaki önemli değişim, mikrofonun nerede taşındığından çok bu ikinci yolun eklenmesi. Konuşmanın kişisel yardımcı için yararlı olması, alışverişte de kullanılmasına kendiliğinden izin vermiyor; Amazon bu yüzden bağlantıyı ayrıca seçilebilir biçimde sunuyor.[1]
Bu tercihin kullanışlı bir gerekçesi var. Konuşurken alınması gerektiği söylenen bir ürünü sonradan aramak yerine hazır bulmak, kişisel yardımcının vaat ettiği unutkanlık sorununa doğrudan yanıt veriyor. Amazon, önerilerin hem ana alışveriş sayfasında hem Bee uygulamalarında görünebildiğini açıklıyor. Fakat hatırlatma ile öneri farklı bir bağlam kuruyor: arkadaşın sözü, hesap sahibinin satın alma kararına hizmet eden bir girdiye dönüşüyor. Buradaki mesele gizli bir satış yapıldığını varsaymak değil; konuşmadan çıkarılan bilginin hangi amaçla yeniden kullanıldığı.[1]
Silinen sesin ardından kalanlar
Amazon’un güvenlik açıklaması bu ayrımı daha görünür kılıyor. Şirkete göre ham ses gerçek zamanlı işleniyor ve sonra siliniyor; dökümler, yalnızca kullanıcının aygıtının oluşturup denetlediği anahtarlarla şifreleniyor. Bee Private Compute’un yalıtılmış işlem ortamında Amazon’un da içeriğe erişemediği belirtiliyor. Kullanıcı özetleri ve dökümleri silebiliyor. Bunlar şirketin beyan ettiği somut korumalar. Ham sesin tutulmaması, incelenebilecek malzemeyi azaltıyor; buna rağmen özet ve dökümün varlığı sistemin hatırlama işlevini sürdürüyor.[1]
Bu mimariyle alışveriş bağlantısı arasında duyurudan hareketle bir çelişki kurmak gerekmiyor. Ürünün bütün dökümünü alışveriş sitesine aktarmasıyla bir ürün önerisini isteğe bağlı olarak göstermesi aynı veri akışı değil. Amazon’un açıklaması, öneriyi mümkün kılan bağlantıyı ve dökümlere erişim kısıtını birlikte anlatıyor; işlem adımlarının tamamını açmıyor. Bu yüzden doğru soru, şifrelemenin sahte olup olmadığı gibi kanıtsız bir suçlama değil. Öneri için hangi türetilmiş bilginin kullanıldığı ve bağlantı kapatıldığında o kullanımın nerede sona erdiği, kullanıcıya açıklanması gereken ayrı bir konu.[1]
Tercihi kim yapıyor?
Cihazın düğmesi ve ışığı, konuşmanın ne zaman işlendiğine dair bir denetim sağlıyor. Telefon görüşmesinde her başlatışta diğer katılımcıların iznini isteme uyarısı da var. Amazon.com bağlantısını seçen ise Bee hesabının sahibi. Duyuru, konuşmadaki diğer kişiye alışveriş kullanımı için ayrı bir tercih ekranı tarif etmiyor. Bu eksiklik gizlice veri satıldığının kanıtı olamaz. Yine de kayda katılmaya razı olmakla, söylenen bir ürünün başka birinin alışveriş ekranına taşınmasına razı olmak farklı kapsamlar taşıyor.[1]
Bee’yi değerlendiren kişi için bu ayrım oldukça pratik. Özetlere Alexa üzerinden ulaşmak bir bağlantı, konuşmada anılan ürünleri Amazon.com önerilerine taşımak başka bir bağlantı. İkisi de ayrıca seçiliyor. Koruma yalnızca içeriğe izinsiz erişimi önlemekten oluşmuyor; yetkili kullanımın amacını anlaşılır kılmayı da içeriyor. Kitabın adını unutmamak iyi bir hizmet olabilir. Arkadaşın sözünün alışveriş önerisine dönüşmesi ise aynı hizmetin içinde ayrıca seçilmiş bir kullanım olarak görünür kalmalı.[1]