Çözünürlük sayısı bellek hesabı değil

Hi3D v1.0’ın indirilebilir hâle gelmesi, geometri üretimini kendi sisteminde yürütmek isteyen ekip için gerçek bir erişim değişikliği. Fakat dosyayı indirmekle en ayrıntılı çıktıyı almak arasında bir donanım bütçesi var. Projenin tam 1536³ zinciri, 96 GB belleği olan NVIDIA H20 grafik işlemcisinde doğrulanmış. Daha küçük kartlar için tepe bellek ihtiyacı ve çalışabilirlik belirlenmemiş. Bu sayı bir asgari bellek şartı değil; bugün doğrulanmış çalışma ortamının sınırı. Satın alma kararında bu ikisini eşitlemek, hem gereksiz kapasite ayırmaya hem de çalışmayan bir kurulum planlamaya yol açabilir.[1]

Üstelik 1536³, bellekte tutulan yoğun bir tensörün boyutu değil, seyrek çıkarım ızgarasının etkin çözünürlüğü. Sistem bir görüntü ve kaba ağla başlıyor; ağı iyileştirip yeniden vokselleştirerek bir sonraki geçişin desteğini oluşturuyor. 512³ isteği tek geçiş, 1024³ iki, 1536³ üç geçiş kullanıyor. Bu yapı, başlıktaki çözünürlüğü doğrudan sabit bir bellek hesabına çevirmeyi engelliyor. Hangi ara gösterimin ne kadar yer kapladığı, toplam işin gerçekleştiği donanım sınırını belirleyen parçalardan biri.[1]

Ağırlık aktarımından sonra kalan bellek

Depoda sıralı CPU aktarımı seçeneği bulunuyor. Bu seçenek model ağırlıklarının GPU’da sürekli tuttuğu alanı azaltabiliyor; çözülmüş özelliklerin bellek giderini ortadan kaldırmıyor. Ayrıca CPU aktarımı, CPU üzerinde çıkarım yapmak demek değil: CPU çıkarım yolu yok ve gerekli dikkat çekirdeğinin alternatif uygulaması sunulmuyor. Sistemin yalnızca ağırlık boyutuna bakılarak seçilmesi bu yüzden eksik bir kapasite hesabı. İşlem sırasındaki ara verinin GPU’ya sığması da gerekiyor.[1]

Daha küçük bir kartın yeterli olması mümkün; mevcut açıklama bunu dışlamıyor. Fakat bu olasılığı kanıtlayacak ölçüm henüz verilmiş değil. Ara gösterimler belirleyiciyse yalnızca ağırlıkları taşımanın kazancı sınırlı kalabilir; ağırlık yerleşimi baskınsa aktarım daha fazla alan açabilir. Bunlar birbirinin alternatifi olan kapasite açıklamaları. Hi3D’nin belirttiği doğrulama kapsamı, hangisinin küçük bir kartta baskın olduğunu seçmeye yetmiyor. Bu nedenle H20 sonucundan evrensel bir bellek tabanı çıkarmak da, aktarım seçeneğinden ucuz donanım garantisi çıkarmak da hatalı.[1]

Tamamlanan işin sınırı

Bu sınırın kullanıcıya nasıl yansıtıldığı da önemli. İstenen çözünürlüğe ulaşılamadığında işlem sessizce daha düşük ayrıntı döndürmek yerine hata veriyor. Böylece 1536³ talebini karşılamayan bir çalıştırma, aynı etiket altında başarılı sayılmıyor. Bunun karşılığı, kapasitesi yetmeyen bir kurulumun kullanılabilir çıktı üretmeden durabilmesi. İşletmeci açısından başlatılabilen bir modelle istenen çıktıyı tamamlayan bir model aynı hizmet düzeyi değil.[1]

Çıktının kapsamı da kapasite planının parçası: Hi3D geometri üretiyor; doku, malzeme ve köşe rengi üretmiyor. Görüntüde görünmeyen yüzeyler olası tamamlamalar, kaba ağdaki ağır yapısal hatalar ise kalabiliyor. Dolayısıyla yüksek çözünürlük, sonraki üretim adımlarının bittiği anlamına gelmiyor. Kendi sisteminde kullanım için bugün eldeki somut kazanım, indirilebilir çıkarım kodu ve ağırlıklar. En ayrıntılı işin hangi küçük kartta, hangi tepe bellekle tamamlandığı ise hâlâ ayrı bir kapasite sorusu.[1]