Denetimin önündeki dosya
Üretici belleği kapattığını söylerken bir robot sahibinin yüzünü gösteren fotoğraf bir web adresinde açılabiliyor. The Verge’ün Eiliko hakkındaki yeni haberinde gazeteci Sean Hollister’ın doğruladığı durum bu. Energize Lab bağımsız güvenlik incelemesi sözü veriyor; Hollister ise açıklama geldiğinde bazı fotoğraf ve ses dosyalarına korumasız bağlantılardan hâlâ erişilebildiğini yazıyor. Denetimin başlangıç noktası, bu fotoğrafın sunucuda hangi yetkiyle açıldığı olmalı. Kullanıcının konuşmasına yanıt üreten özellik kapatılmış olsa da fotoğrafa ulaşan yol açık kalabiliyor.[1]
Şirketin açıklaması farklı nesneleri bir arada anıyor: konuşma dökümleri, bunlardan çıkarılan kullanıcı profilleri ve avatar görselleri. Yeni konuşma ve profil saklamanın durduğunu, geçmiş içeriğin de silineceğini söylüyor. Oysa gazetecinin hâlâ açabildiği nesneler arasında ses dosyaları ve fotoğraflar var. Bunların tümünün şirketin silme taahhüdündeki ilişkili içerik kapsamına nasıl girdiği, bir ailenin talebinin neyi sildireceğini belirler. Dökümün ortadan kalkması, aynı konuşmanın ses kopyasının durumunu tek başına açıklamaz.[1]
Geçici kapatmanın değeri
Uzun süreli belleği ve kişisel avatarları geçici olarak kapatmak anlamlı bir sınır koyuyor. Robotun kullanıcısını hatırlaması veya onun seçtiği yüzü taşıması meşru bir kişiselleştirme işlevi olabilir; yeni birikimi azaltmak da inceleme sürerken alınabilecek somut bir önlem. Şirket bu işlevlerin güvenli oldukları doğrulanmadan dönmeyeceğini söylüyor. Bu vaat, özelliğin nasıl işleyeceğine ilişkin bir koşul kuruyor. Daha önce yüklenmiş bir dosyanın bugünkü erişim iznini ise ayrı değerlendirmek gerekiyor.[1]
Şirket dışarıdan arka uç erişimini kapattığını söylerken Hollister bazı dosyaların açık kaldığını doğruluyor. Bu fark, açıklamadaki önlemlerin hangi sistemleri kapsadığını sorgulamayı gerektiriyor. Ayrı bir dosya sunucusunun ilk müdahalenin dışında kalması olası bir açıklama; haber sistem mimarisini bunu kesinleştirecek ayrıntıyla vermiyor. Buradan bütün onarımın uydurma olduğu sonucunu çıkaramam. Söylenebilecek daha dar şey, açıklanan kapsam ile gazetecinin erişebildiği dosyaların durumunun henüz örtüşmediği.[1]
Silmenin ulaşması gereken yer
Araştırmacı Sammy Azdoufal ayrıca robotlara SSH erişiminin sürdüğünü ve teorik olarak dökümleri okuyup davranışı değiştirebildiğini söylüyor. Bu anlatım, araştırmacının bildirdiği daha geniş bir yetkiyi kapsıyor; Hollister’ın doğrudan sınadığı durum fotoğrafın açılması. İnceleme bu iki yolu ayrı ele aldığında aile için sonuç anlaşılır hale gelir: eski bir fotoğrafa kim erişebiliyor, robotun gelecekte söyleyeceğini kim değiştirebiliyor? Birinin kapanması, diğerinin de kapandığına kanıt oluşturmaz.[1]
Bağımsız incelemenin aileye sağlayacağı değer, bu dosyaların akıbetini anlaşılır kılmasında. Silme, erişimi engelleme ve yeni toplamayı durdurma farklı sonuçlar üretiyor; hepsi aynı oyuncak için gerekli olabilir. Yüzü veya sesi saklanan kişinin isteğinin hangi kopyalara ulaştığını açıklamak, incelemenin teknik ayrıntılarını ve özel verileri kamuya dökmeyi gerektirmez. Şirketin vaat ettiği sonraki açıklamada önemli olan, kapatılan işlev sayısından çok, geçmişte bırakılmış fotoğraf ve ses dosyalarının artık kimlerce açılabildiğinin hesabı.[1]