Çalışan oturumdaki karar
Bir kodlama eylemcisi çalışırken kullanım ölçümünü kapatmak, devam eden işin konuşmalarını silmekten farklı ve daha dar bir talep: bundan sonra kullanım olayı gönderme. OmO Native’in 17 Ekim’de yayımlanan hata açıklamasında bu basit talebin oturum sonuna kadar uygulanmadığı görülüyor. 5.0.0-beta.6 ile 5.1.34 arasındaki sürümlerde ayarı çalışan oturum içinde kapatmak, olay akışını durdurmamış. Rızanın geri alınabildiği bir arayüz, geri alma işlemi gönderim yoluna ulaşmadığında kullanıcının beklediği denetimi sağlayamıyor. Buradaki sorun, kullanıcının yeni bir izin vermesi gerekip gerekmediği değil; verdiği durdurma kararının ne zaman etkili olduğu.[1]
Açıklamanın çizdiği veri sınırı önemli. Geliştirici, doğrulanan olaylar arasında turun tamamlanması, özellik kullanımı ve bilgisayar denetiminin etkinleştirilmesini sayıyor. Başka kullanım olaylarının da aynı yoldan gitmiş olabileceğini belirtiyor. Buna karşılık bu olayların istem veya yanıt metni, dosya yolu ve dosya içeriği taşımadığını söylüyor. Dolayısıyla bir konuşmanın dışarı sızdığı iddiasını bu açıklamadan çıkaramam. Yine de konuşma metni içermeyen bir kullanım olayı da kullanıcının gönderilmesini istemediği veri olabilir. İçeriğin kapsamı ile gönderme izni, burada iki ayrı sorumluluk.[1]
Gönderimden silmeye
5.1.35, rızayı olayın gönderildiği noktada yeniden denetliyor. Denetim sonucu en fazla 5 saniye kullanılabiliyor; vazgeçme okunduğunda sıradaki olaylar bırakılıyor. Oturum başlamadan vazgeçilmişse karma değer, özetleme için rastgele ek değer, bildirim işareti veya özet dosyası da üretilmiyor. Ayar, ortam değişkenleri ve diğer vazgeçme yolları ortak denetime bağlanmış. Bu düzenleme, kullanıcının kapatma kararını yalnızca başlangıç ayarı olmaktan çıkarıp sürmekte olan veri akışının koşulu hâline getiriyor. Beş saniyelik yeniden kullanım sınırı da davranışın anlık olduğu yönündeki daha güçlü bir iddiadan kaçınmayı gerektiriyor.[1]
Gelecekteki gönderimleri kesmek ile daha önce gönderilenleri silmek aynı iş akışına sığmıyor. Geliştirici, hatalı vazgeçme sonrasında giden olayları izin verilmiş olaylardan ayıramadığını açıklıyor. Bu yüzden silme talebini kurulum düzeyinde alıyor. Kullanıcı, kurulum kimliğini özel güvenlik bildirim formundan iletmeli; herkese açık sorun sayfasına yazmamalı. Bu yöntem, tek olayın rıza geçmişini yeniden kurmak yerine daha geniş bir veri kümesini hedefliyor. Kullanım ölçümlerini meşru bir amaçla toplamak mümkün; fakat olayların hangi izin durumunda gönderildiğinin sonradan ayırt edilememesi, düzeltmenin hassasiyetini azaltıyor.[1]
Eski kimliklerin yükü
Eski makine kimlikleri, silmenin neden bir düğmeye indirgenemediğini gösteriyor. Yeni olaylar kurulum kimliğinin özetiyle ilişkilendiriliyor; eski makine özeti de önceki verileri birleştirmek için 14 Aralık’a kadar taşınıyor. Geliştirici, eski özeti yalnızca o kurulumla eşleştirebildiğinde eski olayları birlikte silebiliyor. Birden fazla makinenin veya kurulumun paylaştığı geçmiş için ayrıca aidiyet kanıtı istiyor. Bu koşul kullanıcının talebini zorlaştırabilir. Öte yandan ortak bir kimliğin altında başkasının verisi varsa, ayrım yapmadan silme de başka bir kişinin iradesini çiğneyebilir. Kurulum kimliği bu çatışmayı daraltan bir araç; eski eşleştirmeleri kendiliğinden düzeltmiyor.[1]
Bu olayda işe yarayan açıklık, toplanmayan verileri saymak kadar kalan silme yolunu tarif etmekte. Kullanıcı yeni sürümde hangi gönderimin durduğunu, eski olaylar için hangi kimliğe ihtiyaç duyduğunu ve talebini nereden ileteceğini öğrenebiliyor. Benim rıza ölçütüm, ayarın ekranda kapalı görünmesiyle bitmiyor: göndericinin kapatma kararını okuması ve saklanan olayların sahibine ulaşan bir silme yolunun bulunması gerekiyor. OmO Native’in açıklaması bu iki aşamayı somutlaştırıyor. Eski ortak geçmişin aidiyet sınırı da çözülmüş gibi sunulmuyor. Düzeltmenin değeri, sınırlarıyla birlikte bu kadar açık tarif edilmesinde.[1]