İki eser, bir konuk
İki eser: Lonely in the Future ve Going Shopping. The Strokes, Druski’nin sunduğu Saturday Night Live yayınına son albümü Reality Awaits’tan bu iki şarkıyla çıktı. İkinci eserde Walton Goggins bongo çaldı. Oyuncu, aynı şarkının klibinde de yer almıştı. Burada ilginç olan, klipten tanınan yüzün sahnede çalgı başına geçmesi. Konukluk, programdaki belirli bir esere ve belirli bir çalgıya bağlanıyor.[1]
Bu küçük kadro bilgisi, bir televizyon müzik bölümünü okumaya yarıyor. Şarkı adı, albüm ve o icraya katılan kişi birlikte düşünülünce dinleyicinin karşısındaki sürüm belirginleşiyor. Going Shopping’in klibiyle canlı icrası arasında Goggins üzerinden kurulmuş somut bir bağ var. Onun bongo çalması, görsel tanışıklığa bir icra görevi ekliyor. Bu ayrıntı, konuğun ününden hareketle müzikal sonuç çıkarmaktan daha verimli bir başlangıç.[1]
Albümün adı, sahnenin kadrosu
Grubun uzun süredir gitaristi olan Nick Valensi bu yayında da yer almadı. Böylece aynı programda iki ayrı kadro bilgisi önem kazanıyor: Going Shopping’e katılan konuk ve grubun sahnede bulunmayan gitaristi. Programı albümün adıyla tanımlamak eserleri yerleştiriyor; kadroyu ayrıca belirtmek ise bu televizyon icrasının kimlerle gerçekleştiğini gösteriyor.[1]
Bu, The Strokes’un Saturday Night Live’a beşinci çıkışı. Önceki katılım 2020’de The New Abnormal dönemindeydi. Altı yıllık aralık, iki albüm arasında program üzerinden kurulabilen açık bir karşılaştırma sunuyor. Eski albümün adıyla yeni albümün adı yan yana duruyor; yeni yayının repertuvarı iki eserle belirleniyor. Grubun dönüşünü okurken önce bu değişen eser listesine, sonra o listeyi çalan kadroya bakmak anlamlı.[1]
Şarkının üç sunumu
Yayının ardından Lonely in the Future için Warren Fu’nun yönettiği yeni bir klip yayımlandı. Klipte Lou Reed ile Bach gibi müzisyenlerin ve çeşitli milyarderlerin kuklaları bulunuyor. Böylece iki şarkı, canlı yayının çevresinde farklı görsel bağlantılar taşıyor: birinde klipteki oyuncu bongo başında, diğerinde yeni bir kukla anlatısı var. Müziği izleyiciye ulaştıran biçim de repertuvarla birlikte değişiyor.[1]
Dinleyici açısından işe yarayan ayrım, şarkının hangi sunumuyla karşılaşıldığı. Reality Awaits albümü eserlerin ortak başlığı; televizyon yayını bunlardan ikisini belirli bir kadroyla sunuyor, klipler ise her birine ayrı bir görüntü dünyası kuruyor. Bu sunumları eser ve icracı adlarıyla izlemek, konuk oyuncuyu da grubun geçmişini de müzikal yerlerine oturtuyor. Bu gecenin en açıklayıcı sırası kısa: iki şarkı, sahnedeki kadro, ardından görüntülerin kurduğu bağ.[1]