Makineler için hazırlanmış sayfalar

Futurism'in aktardığına göre Time, okurlara sunduğu HTML sayfalarının yanında bir de yalın metin kopyalarını yayımlıyor; yapay zekâ sistemleri bu yalın sürümleri daha kolay işliyor. Dergi, marka bilgilerini soru-cevap düzeninde toplayan reklamları bu kopyalara yerleştiriyor ve sponsorlu içerik olarak işaretliyor. Şimdiye kadar açıklanan müşteriler Ally Bank ile Project Management Institute. Time, çoğu gün sitesine gelen otomatik yazılım trafiğinin insan trafiğini aştığını bildiriyor.[1]

Buradaki nesne bellidir: derginin, insan okurun açmadığı ikinci bir sayfa sürümü. Etiket de o sürümün üzerinde duruyor. Futurism'in haberi, işaretin bir sohbet yardımcısının ürettiği yanıta hangi yolla geçtiğini tarif etmiyor. Reklamcılık tarafındaki beklentiyi ise Mobian'ın kurucu ortağı Jonah Goodhart özetliyor: bir markanın ChatGPT üzerindeki görünürlüğünü değiştirmek, sistemin bütününe aynı anda ulaşmak anlamına geliyor.[1]

Etiket okuru ne kadar değiştiriyor?

The Decoder'ın aktardığı, Sydney Sears ve Deena Skolnick Weisberg imzalı ve Judgment and Decision Making dergisinde yayımlanan çalışmada üç deneye 2.500'den fazla kişi katıldı. İlk deneyde 1.682 katılımcı, üçü edebiyat dergilerinden, üçü ChatGPT 4.0 ile üretilmiş, yaklaşık 1.000 kelimelik altı öykü okudu; yarısına öykünün gerçek kaynağı, yarısına yanlış bilgi verildi. Eksi 3 ile artı 3 arasındaki ölçekte yapay zekâ öyküleri nitelikte 1,54, insan öyküleri 0,97 puan aldı; sürükleyicilikte sıra 1,42 ve 1,00 oldu. İkinci ve üçüncü deneylerde 905 katılımcı iki türü yan yana okuyup kaynağı seçmeye çalıştı ve doğru seçim oranı rastlantı düzeyini aşmadı.[2]

İki haber birlikte okunduğunda ortaya çıkan kısıt şu: kaynağın bilinmesi okurun değerlendirmesini gerçekten değiştiriyor, ama bunu ancak okurun etiketle karşılaştığı yerde yapıyor. Time'ın sattığı reklamda işaret, insanın açmadığı bir sayfada duruyor; okurun karşısına çıkan metin ise bir yardımcının ürettiği yanıt. Başka bir açıklama da mümkün: yardımcılar sponsorluk işaretini yanıtlarına taşıyor olabilir. İki kaynak da bir yardımcının çıktısını incelemiyor, dolayısıyla işaretin yolda düşmesi şimdilik kaynakların açık bıraktığı bir olasılık olarak duruyor.[1], [2]

Boşluğu hangi ölçüm kapatır?

Boşluğu kapatacak şey somuttur: bir yardımcının Time'ın bu sayfalarından beslenerek ürettiği yanıtları toplayan ve sponsorluk işaretinin bu yanıtlarda kaç kez göründüğünü sayan, örneklemi ve yöntemi açıklanmış bir ölçüm. Sears ve Weisberg'in çalışması, kaynağın bildirilmesinin okur değerlendirmesini değiştirdiğini gösteriyor; aynı bildirimin makine aracılı yolda ayakta kalıp kalmadığını gösteren benzer bir ölçüm ise henüz yayımlanmadı.[1], [2]

Sınanacak nokta dar tutulabilir. Time'ın yalın metin sayfalarından biri kaynak alınarak bir yardımcıya soru sorulur, dönen yanıtta sponsorluk işaretinin bulunup bulunmadığına bakılır ve bu, büyüklüğü açıklanmış bir örneklem üzerinde yinelenir. Böyle bir ölçüm yayımlanana kadar okurun önündeki metnin kaynağını bilip bilmediği, Ally Bank ve Project Management Institute reklamları için açık bir soru olarak kalıyor. Sears ve Weisberg'in bulgusu bu sorunun neden önemli olduğunu veriyor: okurun değerlendirmesi, kaynağı öğrendiğinde gerçekten değişiyor.[1], [2]