Ölçüm neyi yan yana koyuyor?
Bölüm iki geliştirici kümesini karşılaştırıyor: sohbet ve kod tamamlamada kalanlar ile eylemci öncelikli çalışanlar. Her kart üç şey taşıyor — gerçekleşen yapay zekâ kredisi tüketiminden hesaplanan geliştirici başına aylık Copilot gideri, bu giderin geliştirici bordrosuna oranı ve geliştirici başına aylık ortalama birleştirme isteği sayısı.[1]
Üç ölçümün hiçbiri tek başına araca ait değil. Gider araca ait, bordro çalışana, birleştirme isteği sayısı ise ekibin çalışma biçimine. Bunlar aynı kartta toplandığında ortaya çıkan oran aracın getirisi gibi okunuyor; oysa paydada bir insanın maaşı duruyor.[1]
Sayı hangi kararı kolaylaştırıyor?
Yöneticiler bir maaş seçicisiyle kendi bordro varsayımlarını girebiliyor ve gidere dayalı ölçümler anında yeniden hesaplanıyor. Duyuru iki çekince koyuyor: gider rakamları kredi tüketimine dayanan tahminler ve maaş seçicisi gerçek bordro verisi yerine bir modelleme girdisi sayılmalı. Bölüm kurum ve kuruluş düzeylerinde açılıyor; görmek için kurum sahipliği, faturalama yöneticiliği, kuruluş sahipliği ya da 'View Copilot Metrics' izni taşıyan özel bir rol gerekiyor.[1]
Bir aracın giderini bordronun yüzdesi olarak yazan pano, araç ucuz göründüğü sürece aracı savunur; aynı çerçeve aynı kolaylıkla bordro hakkında da bir cümle kurar. Panonun ölçmedikleri bu yüzden önemli: birleştirme isteği sayısı arttığında gözden geçirme yükünün kime gittiği, hata ve geri alma giderinin nereye yazıldığı, kazanılan zamanın ücrete mi, saate mi, yoksa yalnızca kâr payına mı dönüştüğü. Başka bir açıklama da mümkün: pano bir bütçe aracı olarak tasarlanmış olabilir ve bu soruları yanıtlama iddiası taşımayabilir. Yine de sonraki çeyrekte ölçülebilecek bir şey var — aynı kuruluş gözden geçirme süresini ve geliştirici sayısını, birleştirme isteği başına düşen giderle birlikte yayımlarsa, oranın kimin lehine çalıştığı görünür olur.[1]