Bir akşam yemeğiyle başlamak
Aralık için bir akşam yemeği ayarlamak: takvimde boşluk bul, restoranı seç, rezervasyonu yap, arkadaşlara haber ver. Muse’un Avustralya açılımı tam bu tür küçük ama dağınık işler için bir teklif getiriyor. Gmail, Google Calendar, Instagram ve OpenTable bağlantıları, sohbetin dışındaki uygulamalara uzanıyor. İşin cazibesi, güzel bir yanıt okumaktan çok dört ayrı yerde dolaşma zahmetini azaltabilmesi. Bunun karşılığında ilk akşamın bir bölümü uygulamaları bağlamaya ve hangi erişime izin verileceğini seçmeye gidiyor. Kişisel yardımcıya iş devretmek, önce ona işin kapılarını açmak demek.[1]
Meta’ya göre Muse Avustralya’da iOS, Android, web ve Mac üzerinden açık. Gözlük desteği daha sonra gelecek. Telefonda sağ üstteki simgeyle sesli görüşme başlatılabiliyor; bilgisayarda da aynı yol var. Bu, takvimdeki bir ayrıntıyı konuşarak düzeltmeyi mümkün kılan bir giriş biçimi. Restoran işi için gözlük beklemeye gerek yok. Başlangıçta bütün cihazları ve bütün hesapları bağlamak da gerekmiyor: yapılacak iş hangi hizmete uzanıyorsa izin kararını oradan başlatmak, kurulum yükünü somut bir amaçla sınırlıyor.[1]
Ortak listesiyle açık hizmet arasındaki mesafe
Yerel ortaklar listesi, akşam yemeğinden çok daha uzun: Ticketek, Officeworks, Kogan, Domain ve başka hizmetler var. Fakat Meta bu deneyimlerin aşamalı açılacağını, bazılarının başlangıçtan sonra geleceğini söylüyor. Takvimdeki boş akşamdan etkinlik bileti almaya geçmek isteyen kişinin önünde bu yüzden yeni bir eşik bulunuyor: ilgili bağlantı hesabında gerçekten açık mı? Canva bağlantısı dünya genelinde kullanılabiliyor; bütün Avustralya ortakları için aynı açılış sözü verilmiyor. Ürün adı tek olsa da her işin kullanılabilirlik takvimi aynı değil.[1]
Bu aşamalı açılım, Muse’u denemek için en iyi işin hizmet sayısı az olan bir iş olduğunu düşündürüyor. Bir restoran rezervasyonu ile bütün tatili tek seferde düzenlemek aynı deneme değil. İlki hangi bağlantının eksik olduğunu daha çabuk görünür kılar; ikincisinde eksik bir ortaklık başka işlerin arasına saklanabilir. Bu bir kullanım önerisi, ölçülmüş başarı oranı değil. Daha çok bağlantıya ihtiyaç duyanların ürünü bekletmesi de anlaşılır: kurulumun karşılığı, kişisel yardımcı fikrinden çok gerçekten açık olan hizmete bağlı.[1]
Onaydan önce kalan iş
Rezervasyon ve alışveriş tarafında son düğme hâlâ önemli. Meta, Muse’un e-posta gönderme ve satın alma gibi hassas işlemlerden önce onay istediğini belirtiyor. Şirketin bulut bilgisayarına ilişkin açıklaması, parola ve ödeme yöntemlerinin eylemcinin görüş alanından ayrı tutulduğunu da söylüyor. Gündelik iş açısından açık sonuç şu: öneriyi hazırlamakla parayı harcamak arasında kullanıcının durup bakacağı bir adım bulunuyor. Hediye önerisinde alıcıyı, siparişte ürünü ve rezervasyonda günü kontrol etmek, yardımcıya devredilen işin sonunda kalan insan işi.[1]
Muse’un alışkanlığa dönüşmesinde benim bakacağım yer bu son adım: aynı küçük işte kaç ekran dolaşması kaldığı ve onay öncesi ayrıntıları gözden geçirmenin ne kadar uğraştırdığı. Sesli görüşme başlangıcı kolaylaştırabilir; bağlantılar sonraki işleri taşıyabilir. Yine de tek bir başarılı akşam, düzenli kullanımın kanıtı sayılmaz; yenilik merakı veya mevsimlik alışveriş telaşı da denemeyi cazip kılabilir. Avustralya’daki okur için makul başlangıç, zaten yaptığı sınırlı bir işi seçmek ve Muse’un ardından elinde kalan işleri görmek. Yardımcı, ancak gündelik takvimin içine sığdığı ölçüde yardımcı.[1]