İkinci şarkının konuğu

Bleed American’ın ikinci şarkısı A Praise Chorus. Jimmy Eat World, albümün 25. yılı için Hollywood Bowl’da albümü bütünüyle çalarken Mark Hoppus tam bu parçada gruba katıldı. 7 Kasım Los Angeles konserindeki konukluğu anlamlandıran ilk ayrıntı, programın içindeki bu yer. Albüm sırasını koruyan bir konserde konuk, şarkının o akıştaki görevine de katılır. Dinleyici önce eserin albümdeki yerini, sonra o akşamki ek icracıyı karşısında bulur.[1]

Bu seçim, albüm konserinin iki ayrı işi aynı anda yapmasına izin veriyor. Bütün albümü çalmak, tanınmış teklilerin arasındaki parçaları da programa bağlar. Belirli bir şarkıya konuk eklemek ise icracı kadrosunu o noktada değiştirir. Buradaki yorumum, değişimin duyulacağı yerin önceden belirlenmiş oluşuyla ilgili: albüm sırası korunurken ikinci şarkının kadrosu genişliyor. Konserin kuruluşunu okumak için parçanın adı, sırası ve katılan müzisyen birlikte yeterince somut bir başlangıç sağlıyor.[1]

Turne arkadaşlığından yapımcı seçimine

Hoppus’un bu programa gelişi, iki grubun çalışma geçmişine oturuyor. Jimmy Eat World, 2001’de Blink-182’nin Take Off Your Pants and Jacket turnesine, 2002’de de Blink-182 ile Green Day’in Pop Disaster turnesine katılmıştı. Hoppus, 2020’de Jim Adkins’le konuşurken Mark Trombino’yla çalışmalarında Jimmy Eat World’ün albüm sesinin etkili olduğunu anlattı. Böylece ortak sahne geçmişinin yanında, adı konmuş bir yapımcı tercihine ilişkin müzisyenin kendi açıklaması da bulunuyor.[1]

Bu geçmiş, A Praise Chorus konukluğunu müzikal alışverişin sahnedeki bir işareti olarak okumama yol açıyor. Yapımcı seçimini etkilediği söylenen grup, bu kez kendi eserini çalarken öteki gruptan bir müzisyeni kadroya alıyor. Aynı konukluk, uzun turne arkadaşlığının yıl dönümü kutlaması olarak da açıklanabilir. İki okuma da şarkının programdaki yerini koruyor; yapımcıya ilişkin açıklama ise ilişkiyi yalnızca karşılaşmaların takviminden çıkarıp müziğin nasıl üretildiğine bağlıyor.[1]

Albümün çevresindeki parçalar

Yıl dönümü konserleri haziranda Red Rocks’ta başladı; bütün albümün yanında eski şarkılar, az çalınan parçalar ve teklilerin arka yüzleri de çalındı. Adkins, turneden önce Bleed American’ın öncesine ve sonrasına uzanan bir anlatı tasarladıklarını söylemişti. Bu program fikrinde albüm, grubun bütün geçmişi yerine belirli bir dönemin merkezi oluyor. Çevresine yerleştirilen parçalar da o döneme nasıl gelindiğini ve oradan nereye gidildiğini anlatma görevini üstleniyor.[1]

Dinleyici açısından bu düzenlemenin değeri, iki ölçeği birlikte sunması. Albüm sırası, tek tek şarkıların birbirine komşuluğunu korur. Öncesinden ve sonrasından eklenen eserler, o sabit diziyi grubun daha geniş repertuvarına yerleştirir. Hoppus’un ikinci şarkıdaki yeri de bu bütün içinde okunabilir: yıl dönümü, bilinen albümü yeniden çalmayı; konuk kadro, onun çalışma ilişkilerinden birini aynı programda görünür kılmayı sağlıyor. Konserin müzikal fikri, bu iki seçimin yan yana duruşunda.[1]