Beş konçerto, bir solo devamı
Lang Lang’ın yeni Beethoven çevriminde önce eserleri saymak gerekiyor. Andris Nelsons yönetimindeki Gewandhausorchester ile beş piyano konçertosu kaydedilmiş. Yanlarına La bemol majör Op. 110 sonatı ve iki senfoni uyarlaması eklenmiş. Deutsche Grammophon’un 5 Mart 2027 için duyurduğu albüm, orkestralı konuşmanın yanına piyanistin tek başına kurduğu bir devam yerleştiriyor. Bu sıralamayı, konçertoların yalnızca toplandığı bir paket yerine, aynı besteciyle farklı çalgısal ilişkilerin denendiği bir program olarak okumak mümkün.[1]
Solo parçaların seçimi bu okumayı somutlaştırıyor. Yedinci Senfoni’nin Allegretto bölümü Asiya Korepanova’nın, Dokuzuncu Senfoni’nin Neşeye Övgü bölümü Peter Schindler’in piyano uyarlamasıyla geliyor. Orkestra için kurulmuş çizgiler böylece tek çalgının eline geçiyor. Op. 110 ise baştan piyano için yazılmış bir eser. Aynı solo bölümde bu iki türün bulunması, orkestranın piyanoya çevrilmesiyle piyanonun kendi yazısı arasındaki farkı öne çıkarıyor. Buradaki ilginçlik repertuvarın adı ve düzenleme künyesinde başlıyor.[1]
Mikrofonun önündeki sabit
Beşinci Konçerto’da karşılaştırmanın başka bir dayanağı var: aynı icra hem sayısal hem analog olarak kaydedilmiş. Ses mühendisi Rainer Maillard analog yol için yedi mikrofon, Siemens V72 lambalı ön yükselteçler ve manyetik bant kullanmış. Bant makas ve yapıştırıcıyla düzenlenmiş. Bu düzen, müzisyenlerin yeniden çaldığı başka bir yorumla kayıt yöntemini birbirine karıştırmadan, iki üretim yolunu karşılaştırma olanağı veriyor. Aynı icranın korunması, kayıt zincirindeki seçimleri daha görünür kılan yararlı bir sınır.[1]
Lang Lang analog seste daha doğrudan, belki daha zengin bir sonuç duyduğunu söylüyor. Bu, piyanistin kendi değerlendirmesi. Aynı icra üzerinde kurulmuş karşılaştırma, dinleyenin dikkatini kullanılan kayıt yoluna yöneltebilir; sunum ve son ses düzenlemesi de duyulan farkı etkileyen başka bir açıklama olabilir. Bu albüm fikrinde beni çeken, bir yönteme üstünlük ilan etmekten çok karşılaştırmanın başlangıcını açık tutması. Eser Beşinci Konçerto, icracılar aynı; tartışılacak değişken, sesin dinleyiciye hangi işlemlerden geçerek ulaştığı.[1]