Tek kapta üç adım

Tepkimeyi parçalarına ayırınca üç hareket görünüyor. Çözücü içinde AlCl3 ile 70 santigrat derecede 3 saat boyunca PVC zinciri klorunu yitiriyor, alkilleniyor ve daha kısa parçalara kırılıyor. Üzerinde durmaya değer yer, polimerin oynadığı üçüncü rol: değişik zincir uzunluklarındaki alfa-olefinlerin alkillenmesinde kalıp işlevi görüyor ve çıkan ürün, vinilden türetilmiş bir polialfaolefin, ana zinciri boyunca yalnızca sınırlı bir kısa dallanma taşıyor. Bugünkü polialfaolefin üretimi bu tür bir ana zincir denetimine metalosen katalizörlerle ulaşıyor. Burada denetim girdiden geliyor, dolayısıyla yoldan bir katalizör adımı düşüyor.[1]

Bunun önemli olup olmadığına sayılar karar veriyor. 100 santigrat derecede kinematik akmazlık 14,9 ile 26,3 sentistokes arasına düşüyor, sürtünme katsayısı 0,08 ile 0,15 arasında, akmazlık göstergesi 130'a ulaşıyor; molekül ağırlıklarını yazarlar ayarlanabilir olarak tanımlıyor. Bunlar, bir yağlama yağının gerçekten üzerinden tanımlandığı büyüklükler ve atıktan yapılmış bir ürün üzerinde ölçülmüş; geri dönüşüm iddiasıyla malzeme sonucu arasındaki ayrım da burada. Makaledeki karşılaştırma, aynı deney düzeneğindeki ticari bir yağ yerine bugünkü polialfaolefin üretiminin kimyasıyla yapılıyor; dolayısıyla dürüst okuma, özelliklerin doğru bantta olduğu, bir şişesinin ihaleyi kazanacağı değil.[1]

Hâlâ kurulmamış olan kısım

Kalıp rolü gerçekten taşıyıcıysa yol PVC'ye özgüdür ve değeri de özgüdür: geri dönüşüme direnmiş bir plastik, plastiğin çok üzerinde fiyatlanan bir ürünün ucuz bileşenine dönüşür. Aynı koşullarda başka klorlu girdiler de aynı sınırlı dallanmalı ana zinciri veriyorsa, PVC bir listedeki tek satırdır ve ekonomik sav, toplanması en ucuz klorlu atık akışı hangisiyse ona daralır. Yayımlanan çalışma bunlardan hangisinin doğru olduğunu çözmüyor; ikinci bir makalenin hızla yanıtlayabileceği soru da bu.[1]

Bu yolla bir tesis arasında, makalenin fiyatını vermediği adımlar duruyor. Yıllık PVC üretimi yaklaşık 60 milyon ton düzeyinde ve tüketim sonrası malzeme, polimeri baştan kullanışlı kılan katkı maddelerini ve yumuşatıcıları taşıyan karışık kalitelerde geliyor; zincirden ayrılan klorun hesabı verilmiş bir yere varması gerekiyor ve bildirilen tepkime çözücü tabanlı kesikli bir kimya. Sıradaki gerçek eşik dar ve sınanması kolay: ayrıştırılmamış tüketim sonrası PVC ile yapılan, üründeki KV100 değerini ve artakalan kloru bildiren bir deney; yaklaşımın ölçeklenebilir olduğuna dair bir cümle daha değil.[1]