Aynı iklime sahip denetim noktaları

Ölçülen büyüklük yangın sıklığı; ona gücünü veren şey karşılaştırma. Ekip, 2001-2013 dönemi için Arktik'in tümünde, geceleyin yapay ışık yayan alanların içindeki yangınları saydı ve bunları benzer iklim koşullarına sahip yerlerden rastgele seçilen denetim noktalarıyla karşılaştırdı. Işıklı alanın içinde, sıfır uzaklıkta, yangın sıklığı 2,45 kat yüksek çıktı; aralık 2,14 ile 2,82 arasında uzanıyor. Işık burada insanın yerine duruyor: yerleşimler, yollar, sanayi tesisleri, kuzeyin bazı bölgelerine yayılmış petrol, gaz ve madencilik işletmeleri.[1]

Yanında iki örüntü daha geliyor. Yangın sıklığı, bir yerin ışıklı alana yakınlığı arttıkça yükseliyor; bu eğim, dışa doğru yayılan bir kaynaktan beklenen biçim. Her yere eşit dağılan bir arka plan koşulu böyle bir eğim bırakmaz. Benzer türden insan etkinlikleri için de ışıklı alanların yakınındaki sıklık bölgeler arasında geniş biçimde değişiyor. Yazarlar bu ikinci örüntüyü, önlemenin, yönetimin ve söndürme kapasitesinin bir yerlerde zaten ölçülebilir bir fark yarattığının kanıtı olarak okuyor; bu, yaratabileceğini söylemekten güçlü bir cümle.[1]

Kaldıraç nerede duruyor?

O orandan bir nedene giden adım, tutuşma kaynaklarının bolluğundan geçiyor. Yanacak kadar sıcak ve kuru bir tundranın yine de onu başlatacak bir şeye gereksinimi var; ışıklı yerler de makinelerin, araçların ve insanların bulunduğu yerler. Fazlalığın orada yığılması ve uzaklıkla sönmesi bu yüzden. Rakip açıklama da fiziksel ve veriye de uyuyor: ışık aynı zamanda yolları ve bozulmuş toprağı işaretliyor, bunlar el değmemiş tundradan daha kuru ve daha kolay tutuşuyor. Işık, küçük bir yangının görülüp bir uydu veri kümesine hiç geçme olasılığının yüksek olduğu yerleri de işaretliyor. Dolayısıyla 2,45'lik oranın bir bölümü arazi örtüsü, bir bölümü de saptama olabilir; bu çözümleme ikisini ayırmıyor.[1]

En zayıf hâliyle alındığında bile bulgu, sorunun bir bölümünü ulaşılır kılıyor. Sıcaklık, nem ve kuraklık başlıca etkenler olmayı sürdürüyor ve hiçbiri bir yangın ekibine hesap vermiyor; oysa yerleşimlerin, sanayi tesislerinin ve yolların çevresinde tutuşma denetimi, gideri bilinen olağan bir iş ve bütçesi ayrıldığı mevsimde yapılabiliyor. Isınma eğilimi sürüyor; bunun karşılığında, yangının aynı zamanda evleri, ulaşım hatlarını ve karbonu tutan donmuş toprağı da aldığı yerlerde yangın sayısı azalıyor. Oranın gerçekliğinin sınavı ise aritmetik: veri dizisi 2013'te bitiyor, Arktik altyapısı o günden bu yana büyüdü ve aynı çözümleme daha yeni gece ışığı verisiyle yeniden yapıldığında oranı ya 2,45 dolayında bulacak ya bulmayacak.[1]